De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Whisky on the run
19 februari 2007
Het is vandaag Schone Maandag oftewel Kathari Devtera, de dag die de carnavalsperiode afsluit en de vastenperiode inluidt. Vandaag trekt de carnavalsstoet door Molyvos. Dit jaar is het thema 'burgemeesters'. Niet zo flamboyant als andere jaren, maar wie weet wat een creatieve geest ervan weet te maken.
Whisky
De Griekse families zijn bijeen om dit feit te vieren en eten vandaag alleen maar groenten en schelpdieren. Producten van dieren die een bloedbaan hebben zijn vandaag taboe. De koude noordoostenwind houdt zich vandaag koest, wat aan de ene kant de temperatuur weer onmiddellijk doet oplopen naar prettige voorjaarstemperaturen zodat de mensen op de praalwagens niet helemaal blauw kleuren van de kou, maar aan de andere kant het de kinderen niet makkelijk zal maken om te vliegeren, een traditie die op grote schaal in ere wordt gehouden op Kathari Devtera. De zorgen dat er deze winter veel te weinig regen is gevallen, zal een ieder voor vandaag opzij zetten. Dat zien we van de zomer wel. Mijn zorgen gaan wat moeilijker opzij dankzij herhaaldelijk geblaf dat uit de tuin opstijgt. Het uitgestorven Eftalou zit dit weekend vol leven, omdat de Grieken massaal naar hun vakantiewoningen zijn gekomen en omdat zelfs het hotel naast ons dit weekend gasten heeft. De honden moeten weer wennen aan stemmen in de verte, kinderen die huilen en lachen, volwassenen die schreeuwen, vrouwen die al chorta plukkend voorbijwandelen. Ons hondenteam is bovendien versterkt door een oud lid van de hondenclub: Whisky. Ja, sorry voor de naam, maar toen ze vorige winter bij ons binnen kwam gelopen, deed haar zwart/witte vacht mij meteen aan Black & White whisky denken. Niet dat ze zo'n wit-zwarte Schotse terriër is, ze is meer een Engelse schapenhond, een Border Collie, die als een rasechte getrainde hond Griekse ezels uit je tuin kan drijven. Maar goed, Whisky heet dus niet zo omdat ik van whisky houd. Nou ja, wel van de hond, maar niet van de drank. Vorig jaar hadden we te veel honden, vier. We waren dus helemaal gelukkig toen vorig jaar mei een vriend van ons Whisky wilde adopteren. Ik vond dat Whisky een eigen huis nodig had. Een eigen plek om te slapen en lekker veel aandacht. Wat ik vier honden en vijftien katten niet kan geven. Whisky ging naar Plomari waar ze een echt dametje werd. Ik dacht dat ze daar gelukkig was. Helemaal verkeerd gedacht. Vorige week belde de vriend uit Plomari op om te vertellen dat Whisky verdwenen was. Hij had de deur van zijn huis midden in Plomari niet goed achter zich dicht gedaan en om onduidelijke reden had Whisky het hazenpad gekozen. Nu is het verloop van huisdieren hier op het eiland onzettend groot. Je kunt haast niet bijhouden hoeveel dieren er hier verdwijnen. Ik hoorde afgelopen week van een Griekse vriend dat zijn hond midden in het centrum van Kaloni was vergiftigd! De verhalen over hele kattenbendes die dankzij het gestrooide gif vermoord zijn, zijn legio. Het is dus niet verwonderlijk dat ook wij dachten dat Whisky, die dagenlang onvindbaar was, ten prooi was gevallen aan gif, een ongeluk op de weg, of aan jagers die altijd maar denken dat honden verklede vossen zijn. Met pijn in mijn hart dacht ik aan een ter ziele gegane Whisky. Zes dagen later kwamen wij 's avonds laat thuis in Eftalou en ik geloofde mijn ogen niet. Tussen de honden die vrolijk springend op de auto kwamen afgerend, liep Whisky, alsof hij nooit was weggeweest. Hoe kwam Whisky van Plomari naar Eftalou? Aan zijn voetkussentjes te zien heeft hij heel veel gelopen en ik weet niet hoeveel kilometer het is van Plomari naar Eftalou, maar ik weet wel dat je er met de auto 1,5 à 2 uur over doet! Op de een of andere manier heeft Whisky gewoon de weg naar huis gevonden. Over de bergpas naar Kaloni en over de volgende bergpas naar Petra, Molyvos en Eftalou. Hoe wist ze zo goed de weg? Ik neem tenminste aan dat zij niet heeft staan te liften. Onze conclusie is dat Whisky heimwee had naar haar vrije leventje in Eftalou, waar ze de hele dag kan rondrennen met haar vriendjes. Ze prefereert dat waarschijnlijk boven de vele aandacht die ze in Plomari kreeg. Aan de ene kant was ik natuurlijk blij dat Whisky springlevend was. Aan de andere kant zitten we met een teveel aan honden. Ik kan lachen en janken tegelijk. Want ik wil niet zoveel dieren! Maar zo'n slimme Whisky, die duidelijk heeft laten blijken wat ze wil, wat moet je daar nou mee?! Niet naar Plomari terugsturen natuurlijk. Maar wat dan?
