De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Hemelwater
20 februari 2005Niet alleen onze Lage Landen kunnen last hebben van overstromingen. Vorige week trad de Evros, een grensrivier met Turkije in Noord-oost Griekenland, buiten zijn oevers en zette duizenden hectaren blank. Het leek wel Nederland toen ik de beelden op het nieuws zag. Ook sneeuw zorgde in het noorden van het land voor de nodige Griekse drama's. Vijf onvoorzichtige wandelaars werden daar onder een lawine bedolven.
Waterval
Op Lesvos viel de overlast wel mee. In ieder geval geen persoonlijke ongelukken of geen beduidende stroomuitval. Kleine ongemakken zoals een lege Lidl, wat blank staande kamers, natte schoenen en wat vertragingen. De koude van een tijdje terug werd gevolgd door een zware zuiderstorm en hevige regenval. Waardoor mensen die van of naar het eiland wilden, niet konden reizen. Noch per vliegtuig, noch per boot. Daar sta je dan met je bagage op het vliegveld om half zeven 's morgens!
Een logé van ons overkwam het: maandagochtend zou hij vertrekken terug naar Nederland. Het was noodweer toen hij in alle vroegte naar het vliegveld reed, en daar was natuurlijk geen vliegtuig te bekennen. Omdat hij met een eventuele latere vlucht toch zijn aansluiting in Athene naar Amsterdam zou missen, besloot hij de volgende dag terug te keren. Hij was weer om half vijf opgestaan, hij was door regen en slalommend langs rotsblokken veilig en wel aangekomen op het vliegveld, maar zijn vlucht was weer geannuleerd. De derde keer zou scheepsrecht zijn. Maar dinsdagnacht werden de hemelsluizen weer helemaal opengegooid, ditmaal begeleid door heftig onweergeroffel. Die avond besloot hij zijn reis maar helemaal uit te stellen tot vrijdag. De dag dat hij eindelijk ook thuis kwam.
Wie denkt dat op zo'n bergachtig eiland het overvloedige regenwater niet zoveel last kan veroorzaken, daar het in snel tempo terug de zee instroomt, komt bedrogen uit. Er komen wat weilanden blank te staan, zoals het chorta weiland (haha). Maar klauter je nu de bergen op, dan red je dat niet zonder natte voeten te halen. Of je moet rubberen kaplaarzen aan. Elk geitenpad is veranderd in een kolkend beekje dat eigen uiterwaarden heeft gecreeërd in het gras ernaast. En verradelijke plekken met zompige modder die een schoen probeert te pakken om die naar beneden te trekken. Overal spontane watervallen die op de meest vreemde plekken naar beneden kletteren.
Het eiland is door en door nat. Zo nat zelfs dat er gevaar voor landverschuiving en steenlawines ontstond. Zaterdagavond werden reizigers op de weg van Molyvos naar Petra verrast door een berg van wel 3 meter op het wegdek. Er was geen doorkomen meer aan. Er moesten bulldozers aan te pas komen om de rotsblokken te ruimen en de politie had nachtwerk aan de waaghalzen die toch probeerden de oversteek te wagen. Dus mooi dat je niet naar je zaterdagavondafspraakje in Petra of Kaloni kon en lang was de weg om thuis te komen, want die liep nu om de andere kant van de hoogste berg van Lesvos, de Lepetimnos, via Vafios, Sykaminia, Clio en Stipsi. Wat geen pretje is met regen en vallende rotsblokken die je in het donker moet proberen te ontwijken. Heel Molyvos bleef zaterdagavond thuis.
De boeren met hun schapen en geiten zijn niet blij hun dieren zo diep in de modder te zien ploeteren. Maar aan de andere kant is deze zondvloed heel goed voor de olijfbomen die vorig jaar een beetje te weinig hemelvloeistof hadden gekregen. In wat voor plas water ze ook staan, je ziet ze bijna gulzig drinken. Net als al die andere bomen die vorig jaar niet alleen te weinig water maar ook een klap hadden gekregen van de ijsstorm die rond deze tijd woedde.
Was het eiland vorig jaar in februari nog bruin van de vorst, nu is het stralend groen met overal kleurige stippen van bloemen die de lente vieren. Nu vaart en vliegt alles weer, inclusief de Turkse straaljagers die het Griekse luchtruim komen schenden, de eerste grote hommels die de katten uit hun winterslaap doen schrikken, de vissersboten die zich pruttelend weer op zee wagen. De lente maakt zich los uit het moeras, de anemoontjes weven onverstoord door aan hun kleurige tapijten, de amandelbloesems openen behoedzaam hun wit-roze bloementooi. De kamers zijn weer droog, de was aan de waslijn ook en alles wijst erop dat we een hele goeie en overvloedige zomer gaan krijgen. Lang leve de regen!
