De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Sneeuwgrens
17 februari 2008
Er wordt gezegd dat Nederlanders zo graag over het weer praten. Maar nergens is het weer meer een gesprek van de dag dan hier op het eiland Lesvos. In tegenstelling tot in Nederland, heeft het weer hier wel degelijk veel invloed op het dagelijks leven.
IJsballet (dankzij een gesprongen waterleiding).
Neem nou de Noordooster-storm die begin vorige week, na dagenlang de golven te hebben opgezweept, eindelijk ging liggen. De boten voeren niet van en naar Athene, dus was er geen bevoorrading. Als je naar de Lidl ging in Mytilini, kwam je thuis van een koude kermis, want de helft van de spullen was niet aangevoerd. Vervolgens kwam er ook nog eens een algemene staking, die overigens alleen in Athene goed merkbaar was, maar er wel voor zorgde dat er een dag lang geen vliegtuigen vlogen. Ook de stookolie voor de centrale verwarming kon dagenlang niet worden geleverd aan het eiland. En toen de storm voorbij was, kregen de regering en de leveranciers ruzie over een nieuwe belastinginvoering, zodat de leveranciers weigerden te leveren. Geen pretje als iedereen koude dagen voorspelt. Niemand maakte zich daarover zorgen op Valentijnsdag. De zon zorgde voor zoveel warmte, dat we op een weide midden tussen de anemonen hebben kunnen picknicken. Met uitzicht op de wit bepoederde toppen van de Lepetimnos. Het was ook op Valentijnsdag dat de Peloponnesos werd opgeschrikt door twee serieuze aardbevingen. Mensen vluchtten hun huizen uit en scholen werden geëvacueerd: de schrik zat er goed in. De schade bleef echter beperkt tot wat scheuren in de muren en wat pleisterwerk dat naar beneden kwam. Hier op Lesvos hebben we er niets van gevoeld; we werden alleen overstelpt met telefoontjes en e-mails van verontruste familieleden en vrienden. De volgende dag had iedereen de mond vol over het naderende slechte weer: kou en sneeuw. De Griekse media wisten iedereen zo goed op te jutten, dat je toch minstens het idee kreeg dat de noordpool zou neerdalen over het land. De mensen op Lesvos vergaten echter weer even waar ze wonen. Een aantal mensen dat ik sprak, had serieus het idee dat ze zouden insneeuwen. En natuurlijk heeft de winter weer genadeloos toeslagen op het vasteland, waar wegen ondersneeuwden en verslaggevers in eskimo-uitrusting in de dwarrelende sneeuw vertelden over de auto's die van de weg gleden. Tientallen dorpen raakten geïsoleerd en gestrande reizigers moesten uit hun auto worden bevrijd. Overal viel een goed pak sneew, tot zelfs op Kreta. Maar Lesvos is een eiland en heeft meestal een veel gematigdere winter. In de wintermaanden kun je hoogstens wat gevaarlijk weer tegenkomen als je door de bergen rijdt, en daar dwarrelde zaterdagmorgen inderdaad wat sneeuw naar beneden. De sneeuwgrens daalde in de loop van de dag langzaam van de toppen van de Lepetimnos naar de hoogte van Favios. Maar verder moesten we het doen met wat dreigende wolken, een zakkende temperatuur en een steeds harder wordende wind. De wind bleef maar aanwakkeren. Tot het een genadeloze storm was met een windkracht van 9 à 10 Beaufort. Ja, en dan wil je nog wel eens even terugdenken aan twee dagen tevoren, toen je buiten zat te genieten van het warme zonnetje. De windstoten die om het huis brulden, waren angstaanjagend, maar lang niet zo erg als de geniepige kou die door de spleten van het huis wist binnen te dringen. Dit weekend voeren er wederom geen boten over de Egeïsche Zee en ook de vluchten tussen Mytilini en Athene werden geschrapt. Nu houd ik best wel van een goeie winter. De momenten waarop ik steevast heimwee krijg naar Nederland, zijn de dagen waarop mijn thuisland met een mantel van sneeuw wordt bedekt. Ik vind dat wanneer je kou moet lijden, er dan ook maar meteen een pak sneeuw bij geleverd moet worden. Terwijl dus vele delen van Griekenland een wintersport-gevoel hebben, is het hier in het noorden van Lesvos grauw en bitter koud, met een enkele sneeuwvlok die verdwaald naar beneden waait, de bedekkende sneeuw nog steeds niet lager dan Favios en met uitzicht op Turkije, dat steeds witter kleurt. De zee was vanmorgen een helse furie, haar hoog springende golven stoom blazend naar de koude lucht. De golven zijn inmiddels weer wat meer ingetogen, hoewel er nog steeds rook wordt gespuwd naar de kou uit het Noordoosten. De weerberichten voorspellen nog een dag met fikse vrieskou, en dan is de winter weer voorbij, schieten de temperaturen weer naar de 190C en kan ik mijn mooie droombeelden over een witte deken die Molyvos bedekt, weer uit mijn hoofd zetten. Ik was even vergeten dat ik op Lesvos woon, waar het weer er een sport van maakt om te jojoën met de temperaturen.
