De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Toeristen-, Wilde, Huis- en Allochtone Katten
5 juli 2008
Ik voel me net op vakantie als de zomer is aangebroken. En dat is niet alleen omdat het weer warmer wordt en er elke dag gezwommen kan worden, maar vooral ook omdat ik geen reusachtige pannen met pasta meer hoef te koken en altijd moet controleren of ik wel genoeg eten in huis heb.
Jippie Jee en Socrates
De kattenbevolking die ik ‘s winters verzorg, slinkt zienderogen van 22 stuks of meer naar soms wel 3 stuks. In plaats van tig etensbakken is er nu alleen nog maar een lange bak in gebruik. De meeste katten gaan ‘s zomers heel lang op vakantie. De grootste groep verdwijnt naar het buurhotel zodra daar de eerste toeristen verschijnen (daar komen die katten trouwens ook vandaan), een andere groep verdwijnt alleen wanneer er toeristen zijn die in vakantieappartementen in de buurt verblijven en voor permanent gevulde etensbakken en heel veel aandacht zorgen.
Je zou bijna op het idee komen om ‘kattenvakanties’ te gaan organiseren. Niet voor de dieren zelf, maar voor de toeristen die blijkbaar een grote behoefte hebben om deze dieren te bemoederen tijdens hun vakantie. Het is heel lief, hoor, dat ze dat doen, maar staat er wel eens iemand stil bij de gevolgen van hun verwennerij? De katten (en honden overigens ook) leren schooien wanneer je aan tafel zit, leren op schoot te springen en leren het genot te kennen van op bed liggen en binnenshuis wonen, terwijl het van oorsprong toch min of meer wilde katten zijn, die meestal aan hun lot worden overgelaten en zelf hun kostje bij elkaar moeten scharrelen. Zo wordt de Griekse Wilde Kat een Toeristenkat.
Een andere nare gewoonte die sommige toeristen ontwikkelen, is katten mee naar hun hotel slepen. Ze kunnen dan de poezelige kopjes niet weerstaan en denken: in het hotel krijgen ze in ieder geval te eten en aandacht van de andere toeristen. Maar hebben ze er wel eens over nagedacht wat er met die poezen gebeurt als het hotel eind oktober dichtgaat?
Kijk, ik heb geen opvangcentrum, maar doe gewoon mijn best om de kattenbevolking hier in de buurt een beetje op peil te houden, wat ook inhoudt dat ik probeer ervoor te zorgen dat de poezen niet zwanger worden. ‘s Winters laat ik er zoveel mogelijk steriliseren en sommige katers castreren. Begint de zomer en heb ik alles in orde, dan blijken er in een mum van tijd weer allerlei kleine katjes rond te lopen in het hotel. Waar komen die dan vandaan als iedere poes in de buurt gesteriliseerd is? Alstublieft, ook het hotel is geen opvangcentrum!
Je wilt niet weten wat voor hartverscheurende taferelen november en december opleveren: Toeristenkatten staan opeens in hun uppie op straat en er is geen toerist meer te zien die hen aanhaalt of hun schoteltje met eten vult. Ik weet dat het Griekse kattenleven heel veel harder is dan dat van een Nederlandse Huiskat, maar soms vraag ik me af of een Toeristenkat niet een nog zwaarder leven heeft dan de Griekse Wilde Kat. ‘s Zomers leert hij de luxe van aandacht en eten kennen, ‘s winters moet hij ineens afkicken en zijn oude instincten oproepen om als een Wilde Kat te overleven. Denk daar eens aan wanneer u een kat in uw accommodatie de gehele duur van uw vakantie schandalig verwent!
Gelukkig is er ook een categorie mensen die tijdens hun vakantie zo verliefd op een kat (of hond) worden, dat ze haar meenemen. Deze katten worden dan Allochtone Huiskatten, met een leven waarvan de meeste katten hier dromen, zeker als ze jong worden meegenomen. Soms denk ik er wel eens over om een kattenexportzaak te beginnen. Naast olijvenolie en feta zijn er op dit eiland namelijk genoeg katten om een bloeiende zaak mee te openen. Maar dan denk ik ook wel eens aan de overvolle asiels in Nederland... Ook Nederlandse Huiskatten kennen hun drama’s en zijn vaak op zoek naar een nieuw huis.
In het boek ‘Allochtone Viervoeters’ van Betty Heideman wordt de stelling om een dier in nood uit het buitenland te halen, verdedigd door te zeggen dat de Nederlandse asiels zoveel beter zijn dan in het buitenland.
‘Allochtone Viervoeters’ is een praktisch boek, vooral gericht op honden (in het bijzonder windhonden uit Spanje), met tips over de keuze van een huisdier en met volop adressen van dierenorganisaties en asielcentra in binnen- en buitenland. Met vaak hartverscheurende verhalen over Nederlanders die een dier uit het buitenland hebben geadopteerd. Ik was verbaasd om te lezen dat de meesten geen Toeristendier meenamen, maar vanuit Nederland, via internet, de dieren adopteerden.
Wanneer je leest over de diverse opvangcentra, zoals in Bosnië, Spanje of Egypte, dan kun je als dierenvriend maar beter even niet te veel nadenken over alle dierenleed op de gehele wereld.
Daarom beperk ik me maar tot het eiland waar ik woon en waar je ook heel veel zielige dieren vindt. Naast een aantal dierenorganisaties die streven naar een beter leven voor de dieren hier op Lesvos, is er het Wildlife Hospital in Agia Paraskevi, dat zich ontfermt over gewonde (wilde) dieren en zich tot doel heeft gesteld deze in het wild levende dieren, zoals vogels en schildpadden, na hun genezing weer los te laten in de natuur. En er is het asiel in Eressos, EreSOS for animals, dat plek heeft voor zo’n 7 honden, maar er meestal zo’n 20 heeft en een huis vol katten.
Het Wildlife Hospital is dus een opvangtehuis voor gewonde dieren en geen asiel, hoewel het er ongewild op lijkt. Naast een aantal indrukwekkende roofvogels, zoals oehoe’s, kerkuilen en buizerds die niet meer terug naar de natuur kunnen, delen de oprichters van het hospitaal hun huis met vele katten en honden. Je kunt nu eenmaal slecht nee zeggen tegen een hondje dat na de operatie een drievoeter is geworden, of poesjes die een vuilnisbak overleven. Voor meer informatie zoals over welke dieren zij binnen krijgen en de bezoektijden van het Wildlife Hospital, verwijs ik naar de website www.wildlifeoplesbos.net.
Dan is er in Eressos het kleine, almaar uitdijende asiel dat honden, katten, ezels en paarden opvangt (ja, ja, ook ezels en paarden worden regelmatig stevig in de steek gelaten door de Grieken). Net als elders op het eiland worden pasgeboren dieren uit de vuilnis gevist of soms gewoon voor de deur van het asiel gedumpt en bevrijden de medewerkers honden, die ergens midden in de blakerende zon vossen moeten afschrikken, van hun kettingen. Je wilt niet weten hoe zij aan hun dieren komen... In het asiel worden de dieren opgevangen en medisch opgeknapt, en er wordt geprobeerd een huis voor hen (in het buitenland) te vinden. Net als het Wild Life Hospital is het een instelling die zich 200% inzet voor de dieren, maar afhankelijk is van donaties en vrijwilligers. E-mail: info@eresosforanimals.com. Telefoon (van de Nederlandse Gerbien): (00-30) 22530-52148.
Het boek ‘Viervoetige Allochtonen’ van Betty Heideman kan gekocht of besteld worden via www.dierenzaken.net/boeken, via de reguliere boekhandel of via BOL.com.
Allochtone Viervoeters
Heideman, B.
