De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Kali Chronia!
Bijgaande foto werd precies een jaar geleden genomen, toen de bergen op het eiland besneeuwd waren en ook al enkele dorpen met een fonkelend witte deken bedekt waren.
Sneeuw op de Lepetimnos
Een jaar later ziet het eiland er stralend groen uit onder een mooie decemberzon, die gisteren voor een vlammend rode zonsondergang zorgde, zó fel dat het pijn aan de ogen deed. Helaas had ik geen fotocamera paraat om dit wonder vast te leggen.
De temperatuur bleef in deze decembermaand op de meeste dagen rond de 20°C overdag, zo warm dat je eigenlijk alleen de verwarming of open haard aan hoefde te doen om het wintervocht uit huis te houden. Maar dit warme weer was niet zonder gevaar. Het eiland is al tweemaal geplaagd door ruige zuiderstormen, die de golven over de kades in de haven van Molyvos joegen en in Eftaloe de golven als fonteinen lieten opspringen tegen de straatkanten.
Zo sneuvelden er wat bootjes en bomen. En ook een deel van de weg van Plomari naar Melinda, zodat je nu helemaal via Megalochori moet rijden. Meer schade was er echter enkele weken geleden, toen enorme hoosbuien vooraf werden gegaan door een fikse hagelbui met stenen zo groot als walnoten. Vooral rond Kaloni en Polichnitos was er veel schade aan kassen, zonnepanelen en auto’s en heel wat wintergroenten werden met de grond gelijk gemaakt. Ook de ontvanger van onze satelietschotel werd vermorzeld door zo’n hagelsteen.
Vorige week zorgde een noodweer - bestaande uit wind, stortregens en een oorverdovend onweer - boven het eiland ervoor dat vele vluchten vanuit Athene weer rechtsomkeert konden maken. Vreemd dat ze in Athene niet van dit noodweer op de hoogte waren, dan hadden ze niet voor niets hoeven te vliegen. Helemaal uitgeslapen zijn die jongens van de Griekse luchtvaartmaatschappijen blijkbaar niet. Enkele weken terug was er een piloot die vrolijk een landing begon op een eiland waar hij helemaal niet werd verwacht: oeps, verkeerde eiland, waar moest ik ook alweer naartoe?
De rivieren vullen zich langzaam met water en overal klateren weer vrolijke, kleine watervalletjes. Behalve dan bij de Pesas watervallen (vlakbij Achladeri), waar een degelijk pad door het bos is aangelegd dat naar het met zorg gebouwde panorama leidt, een unicum op het eiland, opdat zoveel mogelijk mensen van dit mooie waterschouwspel kunnen genieten. Al sinds vorige winter is er daar geen water meer te bekennen, omdat ergens boven de waterval een boer heeft bedacht dat zijn landbouwgrond belangrijker is dan deze magische plek en het water op slinkse wijze weet te verdonkeremanen.
De natuur laat zich de warmte echter welgevallen. Een eenzame stokroos bloeit, anemonen en narcissen haasten zich om hun knoppen te ontvouwen, terwijl de herfstcyclamen en de safraancrocussen her en der nog braaf bloeien. Wel zo’n honderd verschillende soorten grassen die het eiland sieren, groeien weelderig in alle tinten groen, en samen met de groenblijvende bomen en de zilverachtige olijfbladeren vormt dit groene decemberlandschap een lust voor het oog.
De oren kunnen zich laven aan de zingende vogels, waarvan sommige al voorzichtig een lentesymfonie hebben ingezet. Misschien iets te vroeg, want komend jaar wordt het vast nog wel winter.
Ik wens iedereen een heel gelukkig 2010!
