De Griekse suite
Julie Smit, manager en oprichtster van Hotel-Boekenlust, en Jan van Lent, fotograaf en filmmaker, wonen sinds 2003 op het Griekse eiland Lesbos. Elke week verschijnt er een column van Julie Smit en een foto van Jan van Lent.
Flower power
10 April 2006
Bent u wel eens in de Keukenhof geweest? Ik moet bekennen dat ik er nog nooit ben geweest, ook al woonde ik er vlak in de buurt. De bollenvelden ken ik wel degelijk. Daar ben ik vaak genoeg langs gefietst en bovendien ging ik als kind altijd met de familie naar het bloemencorso in Hillegom kijken.
De 'Naakte-mannetjes-orchidee'.
Hier heb je geen Keukenhof, maar dat hoeft niet, want het hele eiland lijkt wel één groot Keukenhof dat zich van week tot week naar andere regio's verplaatst. Velden vol gele bloemen, afgewisseld door paars of rood, en in de regio van Agiasos maken de bloemen het wel erg bont. Het is al weken geleden dat bij ons rond Molyvos de violette, blauwe, paarse en roze anemoontjes plaatsmaakten voor de rode anemonen, die nu hier in Eftalou ook al bijna zijn uitgebloeid. Toen we afgelopen week naar Agiasos reden werden we overvallen door kakelbonte weides vol met anemoontjes, margrietjes en geel-groene euphorbia's. Hoe hoger je komt, hoe later de anemoontjes. Nabij Plomari waren enkele weken geleden ook van die velden vol roze, paarse en blauwwitte anemoontjes. Het grappige was dat het leek of in die streek de bloemen zich hadden gesorteerd naar kleur en elke kleur een eigen groepje vormde. Bij ons staat alles lekker door elkaar, net als in Agiasos. Maar Agiasos had flink wat potten verf opengetrokken, leek het wel. Vroeger in Frankrijk kleurden ze bloemen. In felroze en felpaarse tinten. Nou, die kleuren hadden de anemoontjes in Agiasios ook. Zulke harde kleuren had ik nog nooit gezien en ze deden pijn aan je ogen, zo fel schitterden ze je tegemoet. We wisten niet wat we zagen... We hebben de afgelopen weken toch al heel wat kleuren- en bloemenprachten gezien op het eiland, maar de velden rond Agiasos sloegen alles. Wegens de krankzinnige kleuren van de anemoontjes en de stijlvolle mix met de witte margrietjes en de zacht geel-groene euphorbia's. Zij krijgen voorlopig de Eerste Prijs. In deze tijd van het jaar wanneer zoveel bloemen massaal je aandacht trekken, moet je natuurlijk ook oog hebben voor de kleintjes. Ik heb al eens eerder over de mini-mini bloempjes geschreven. Nu is het echter ook de tijd voor de orchideëen waarvan er zo'n 70 soorten voorkomen op het eiland. Bij een orchidee denk ik altijd aan die prachtig gevormde bloem die als corsage wordt gebruikt bij bruiloften of bij een amoureus afspraakje. Hier op het eiland zijn de meesten een kopje kleiner en als je er niet op let, loop je ze straal voorbij. Hun pracht, nou ja, eigenzinnigheid vaak, springt pas in het oog wanneer je letterlijk neus aan neus met ze staat. De namen mogen er ook zijn. Zo troffen we vorige week een 'naakte-man-orchidee' aan. In het veld ziet ie eruit als een bol vol bloemetjes, maar als je goed kijkt zie je dat al die verschillende bloemetjes inderdaad op naakte mannetjes lijken! En heus, daar heb je niet al te veel fantasie voor nodig. Verder hebben we de 'Spiegelorchidee' gevonden, maar waarom die deze naam heeft gekregen is me niet helemaal duidelijk. Zondag werden we verrast door de 'Hommelorchidee' en orchideeliefhebbers, spring niet meteen van je stoel omdat je denkt dat dit een nieuwe soort is (er is overigens wel een bijenorchidee), ik heb hem zelf deze naam gegeven omdat de 'Spinnenorchidee' zo duidelijk op een hommel aan een bloemensteel lijkt. Door deze maskerade verleidt hij de hommel tot het geven van wat stuifmeel, en ik moet zeggen, de truc is hier fantastisch gelukt want we vonden uiteindelijk hele kolonies ervan. En zo wordt de zoektocht naar al die orchideëen hier een ware Odyssee, want zie al die eigenwijze exemplaren maar eens te vinden in de bloemenzeeën hier. Nee, de Keukenhof hebben we op het eiland niet nodig. Hier zijn de Lesvosche Bloemenvelden die door de natuur zelf worden aangelegd en om ze te zien hoef je je niet in eindeloze files te wagen, of een hoge toegangsprijs te betalen. Het is waarschijnlijk te danken aan een slechte PR dat de Japanners de Lesvosche Bloemenvelden nog niet hebben ontdekt en Lesvos nog niet binnenvallen met vliegtuigen tegelijk. Hier staan dan weliswaar geen velden vol tulpen, maar ergens moet de tulp zich op het eiland wel verbergen. Ik hou heel erg veel van tulpen, daarom hebben we maar een stel Tulpen uit Amsterdam onder de olijfbomen geplant. Hun gekleurde kopjes komen net boven het snel groeiende gras uit en het veldje lijkt op een bontgekleurd paasei. Iets te vroeg, want wij vieren hier het orthodox Pasen een week later dan bij u. Dan zullen de tulpen wel zijn uitgebloeid. Maar we zijn al behoorlijk in de Paasstemming dankzij al die voorjaarsbloemen. Wij wensen u een heel vrolijk Pasen.
