Montero Glez - Als de nacht dwingt

"Gedurfde Spaanse roman over de dood van een reiziger." 
alsdenachtdwint.gif

Montero Glez - Als de nacht dwingt

 Vuurwerk uit Spanje

 

Het verhaal kent drie vertellers: de Spaanse schrijver Montero Glez die het verhaal heeft geschreven, de ik-persoon en verteller van het boek die het verhaal over de reiziger aanhoort en zijn kennis Luisardo, een kruimeldief in het Spaanse kustplaatsje Tarifa, die met heel veel fantasie en de nodige onderbrekingen een verhaal vertelt over hoe een reiziger zijn dood vond op de kade van Tarifa.

 

Na een introductie over de hoer die het verhaal eigenlijk in gang zette doordat ze haar sigarettenkoker in het café vergat waar de reiziger werkte, begint het verhaal pas goed op gang te komen. Wat is er allemaal gebeurd tussen de dag dat Riquina haar sigaretten vergat en de reiziger ineen zeeg op de kade van Tarifa?

 

Het verhaal over de reiziger die opeens in een plas met bloed staat en zo aan de schatkaart komt, waarna hij moet vluchten voor de door een hoerenmadam ingehuurde moordenaars Ginesito en Travo, daarom van Madrid naar de kust reist en uiteindelijk in Tarifa de boot naar Marokko wil nemen, wordt niet zomaar chronologisch aan de lezer voorgeschoteld.

 

Luisardo is een meesterverteller. Hij sleept de hele Spaanse wereld bij het verhaal, net als hij zijn zegje over de huidige stand van zaken in Spanje, dat overspoeld wordt door vluchtelingen (mojaditos), moeiteloos door het verhaal heen weeft. De ik-persoon staat garant voor het zeer beeldend beschrijven van het dorpje Tarifa, waar de wind nooit stopt om je het leven moeilijk te maken en waarvan de bewoners zeer lucratieve beroepen hebben, die maar beter niet in het daglicht kunnen worden gezien.

 

De Spaanse schrijver Montero Glez maakt Luisarda zo scherp gebekt, dat gepeperde beelden en woorden je om de oren vliegen. Hij schuwt het niet de dingen bij de naam te noemen en ze grotesk in te kleden. En zo schuimen zijn woorden in volle vaart over de bladzijden, terwijl de wind die “de maat op schoenen vervaagt” de bladzijden omwaait.

 

Luisardo heeft een heleboel te vertellen en is niet te beroerd om het verhaal vanuit diverse perspectieven uit de doeken te doen. Waarom gaat de spuuglelijke hoerenmadam achter de reiziger aan, hoe komt het dat de twee huurmoordenaars uiteindelijk net als de reiziger in Tarifa aankomen en welke avontuurtjes heeft de reiziger met de hoertjes? 

 

Het verhaal dat niet door Luisardo wordt verteld, is dat van zijn zus Milagros. Ook zij ontmoet de reiziger, maar daar is Luisardo niet zo blij mee. Wat Milagros en de reiziger samen uitspoken, wordt door de ik-persoon verteld.

 

En zo duikelt het verhaal van de ene hoerentent naar de andere, van de ene kroeg naar de andere, terwijl Luisardo op de kade van de haven, waar hij ongestoord doorgaat met zijn drugsdealtjes, het verhaal alle kanten opstuurt. 

 

Montero Glez, een half-pseudoniem voor Montero González, wordt in Spanje gezien als een aanstormend talent, een kruidvat vol eigenzinnigheden en controversies. ‘Als de nacht dwingt’ is dan ook een originele roman die niet zozeer op zijn verhalen kan bogen, als op de opzet van het verhaal en de stijl waarin het is geschreven. De roman is heel sterk aan groteske beeldtaal, vol kleurrijke en groffe vergelijkingen. De donkere kleuren die je ook op Goya’s schilderijen vindt en de schelmachtige uitstraling van Luisardo à la Don Quichot maken dit tot een onvervalste Spaanse roman van hoge kwaliteit. 

 

MONTERO GLEZ - ALS DE NACHT DWINGT (Cuando la noche obliga, vert. Adri Boon), De Arbeiderspers, 2007

 

Leeslinks

Avonturen in de lage regionen van de maatschappij:

Christoph Peters - Nachtweefsel

« Terug

bol

Bestel
Montero Glez - Als de nacht dwingt
via de internet boekhandel bol