Hari Kunzru - Mijn revoluties

"Engelse roman over een man die vroeger bij een revolutionaire beweging zat." 
mijnrevoluties.gif

Hari Kunzru - Mijn revoluties

Anti-helden van de jaren 60

 

Hari Kunzru werd in 1969 geboren in Engeland, uit een Engels-Indiaas huwelijk. Voor het schrijven van ‘Mijn revoluties’ kon hij dus niet bogen op eigen ervaring. Maar de jaren 60 fascineerden hem wel. Na zijn twee eerste romans, ‘De poseur’ (The impressionist) en ‘Leela.exe’ (Transmission), die zijn gebaseerd op zijn half Indiase afkomst en de geschiedenis van Engeland en India, wierp hij zich op de wereld van de 60er jaren, toen hippies de flower power rondstrooiden, maar ook veel mensen onder invloed kwamen van het communisme en in opstand kwamen tegen de oorlog in Vietnam, waar anti kapitalistische bewegingen uit voortvloeiden.

 

Bernard Schlink in ‘Het eerste weekend’, Uwe Timm in ‘Rood’ en Lidia Ravera in ‘Het feest is afgelopen’ beschrijven net als Kunzru in ‘Mijn revoluties’ hoe het de revolutionairen van vroeger is gegaan. Zowel Uwe Timm als Lidia Ravera gebruiken hiervoor anti-helden. Hun hoofdpersonen waren meer door de tijdsgeest gefascineerd dan dat ze revolutionair waren in hart en ziel.

 

Ook Hari Kunzru’s hoofdpersonage Mike Frame blijkt net als de meerderheid in die tijd aangetrokken te zijn geweest door protestacties en demonstraties tegen de inmenging van Amerika in de Vietnamoorlog en kapitalistische staten, maar eindigde als een gewone burger, getrouwd met een vrouw die het kapitalisme in geld omzet. Hoewel Mike Frame zelf een verkoper is in een stoffige boekhandel, heeft hij geen problemen met de sterke ambities van Miranda, noch met de toekomstplannen van haar dochter Sam die als bedrijfsadvocate later veel geld wil verdienen.

 

Mike Frame’s enige problemen liggen in het verleden. Een duistere tijd waarvan noch Miranda noch Sam iets af weten en die situatie wil Mike zo houden, totdat het verleden hem zelf opzoekt. Een eerste teken is er wanneer hij met Miranda op vakantie in Frankrijk is en meent een vriendin van vroeger te zien. Niet veel later duikt er een andere schim uit het verleden op: de filmer Miles Bridgeman, die Mike aanspreekt met zijn echte naam Chris Carver.

 

Mike is in paniek omdat zijn verleden geen onbeschreven bladzijde is. Hij is ervoor op de vlucht geweest, is verslaafd geraakt en dankzij een klooster in Thailand kon hij weer een nieuw leven beginnen. Nu bedreigt dat verleden hem opnieuw en is hij bang dat zijn huwelijk in gruzelementen zal vallen als de wereld zal kennisnemen van zijn dubbele identiteit.

 

De 50ste verjaardag van Mike Frame zal Chris Carver nooit vieren, omdat hij weer op de vlucht slaat. En terwijl hij de schaduw achternajaagt van de vrouw die hij in Frankrijk vluchtig had gezien, ontrolt het verleden zich met het verhaal over een jongen die als student met protestgroepen meedeed en langzaam in de armen van de wat meer idealistischer groeperingen terechtkwam, waar de demonstraties werden vervangen door aanslagen en waar bomaanslagen op alleen goederen, omsloegen naar aanslagen op personen. 

 

Dit is het verhaal van een jongen die zo graag mee wilde doen met zijn tijdgenoten, maar op het verkeerde spoor kwam, mede dankzij de liefde. Want als hij Anne Addison niet had ontmoet, was Chris misschien veel sneller uit de steeds militaristisch wordende groep gestapt en had hij nu zonder schaamte over die tijd kunnen vertellen aan Sam en Miranda. 

 

Wat Bernard Schlink niet lukt in zijn verhaal ‘Het eerste weekend’ over oud RAF-strijders die bijeenkomen en elkaar voorzichtig aftasten over hun mening over het geweld dat ze vroeger gebruikten, weet Kunzru op overtuigende manier wel te vertellen. Hij brengt de tijdsgeest weer tot leven over generatieconflicten tussen studenten en hun burgerlijke ouders, communes die zich nestelden in niet-bewoonde huizen, over ellenlange verhitte discussies overgoten met goedkope alcohol en drugs, over ludieke acties, maar ook over twee geloofwaardige leiders en een volger, die zonder dat hij weet waar hij naartoe gaat, zich laat meeslepen door andermans doctrines. Een revolutie staat of valt met zijn leiders en zonder Sean en Anna was Chris nooit zover gegaan. Van een Vietnamdemonstrant tot een kraker, van een saboteur, een bommenlegger tot een terrorist. Tot Chris Carver tot zichzelf kwam en inzag dat zijn leiders niet meer geloofwaardig waren. 

 

Het verhaal meandert tussen de vlucht in het heden en de kleurrijke verhalen uit het verleden, waarbij naast de voor de 60er jaren kenmerkende stellingen die tot denken aanzetten, ook nog eens een onderhoudende spanning wordt opgebouwd. ‘Mijn revoluties’ is een boek dat je doet mijmeren over de idealen uit de jaren zestig, maar ook over de hedendaagse wereld, waar nieuwe groeperingen zich roeren om gehoord te worden, met of zonder bommen. Iedereen heeft zijn eigen revolutie, een klinkende titel die maar al te waar is...

 

HARI KUNZRU - MIJN REVOLUTIES (My Revolutions, vert. Peter Abelsen), Podium 2008

 

Leeslinks:

Van dezelfde schrijver:

De poseur

Coyote

Over de jaren 60:

Lidia Ravera - Het feest is afgelopen

Bernard Schlink - Het eerste weekend

Uwe Timm - Rood

Over de revolutie:

Gioconda Belli - Kroniek van liefde en oorlog

 

« Terug

bol

Bestel
Hari Kunzru - Mijn revoluties
via de internet boekhandel bol