Richard Milward - Liefdeslied in tien verdiepingen

"Roem gaat niet over rozen" 
1001004006831256.jpg

Richard Milward - Liefdeslied in tien verdiepingen

Engelse roman over een jonge kunstenaar, een dealertje, hun vriendinnen en een flatgebouw.

 

De personages in de boeken van de Ierse schrijver Irvine Welsh zijn meestal verliezers. Dankzij hun hun drugs & drankgebruik gaan ze dramatisch ten onder in hun eigen wereld.

 

Van de personen beschreven in de tweede roman van de jonge Engelse schrijver, Richard Milward, zou je denken dat hen hetzelfde lot te wachten staat: ze zuipen en gebruiken drugs. Maar Milward’s personages, Bobby de Kunstenaar en zijn aan snoep verslaafde vriendin Georgie, Johnnie, de macho-dealer en zijn naar bevredigende seks verlangende vriendin Ellen, en de rascist en vrachtwagenchauffeur met het kleine zieltje, Alan Blunt, lijken geen van allen op een Welsh-personage. Ondanks hun rock-&-roll-achtige leven, hebben ze een ziel die door de schrijver met liefde wordt blootgelegd. Bovendien heeft het verhaal heel duidelijk een gemoedelijke knipoog.

 

Het begint al bij de titel: Ten Storey Love Song, wat is vertaald als: Liefdeslied in tien verdiepingen. Waarom? Omdat de relaties van de hoofdpersonen op de proef worden gesteld en vooral omdat het verhaal zich merendeels afspeelt in een flatgebouw dat net is opgeknapt: “...op dit moment ziet Peach House er verrukkelijk uit, als een roze-met-geel ijsje boven op een zonsopkomst van frambozensaus”.

 

Deze lichte kleuren duiken onweerstaanbaar vrolijk overal in het verhaal op. Het vaagt de grauwe kleuren weg waarin de meeste Engelse buitenwijken zijn gedompeld en geeft meteen de teneur van het verhaal: dit is geen verhaal over verliezers, maar een verhaal waar licht aan de horizon gloort.

 

Toch gaat dit verhaal niet alleen over de kilo’s bont gekleurde, zoete snoepjes die Georgie het liefst dagelijks naar binnen werkt, maar kent het genoeg rauwe kanten. Johnnie is beslist geen lieverdje: hij schiet knieschijven stuk van jongetjes die hem nog geld schuldig zijn en wanneer hij iemand met een nieuw mobieltje ziet, hoeft hij alleen maar te dreigen en hij heeft een nieuwe telefoon.

 

Het enige wat hij niet heeft, is regelmatige seks met zijn vriendin Ellen. Hoe hij ook zijn best doet, telkens gaat er iets mis, wat zijn machogedrag en humeur niet ten goede komt. Ook Ellen baalt van het feit dat een fijne vrijpartij er met Johnnie niet echt in zit. Maar er wonen meer mensen in het flatgebouw...

 

Het felst gekleurde personage is echter Bobby de Kunstenaar, die dankzij de drugs die hij van Johnnie koopt of krijgt, in vliegende vaart schilderijen op een doek tovert. Hij wordt hierbij vooral geïnspireerd door zijn muze en vriendin Georgie, die als enige van hun vrienden een vaste baan heeft, in een snoepwinkel. Georgie, die Bobby’s passie voor pillen en poeders niet deelt, en het liefst maaltijden klaarmaakt zoals jelly beans met colasmaak als worstjes, voor de bacon roze schuimpjes en voor de tomaten rode zuurtjes, kan Bobby niet altijd volgen in zijn nachtelijke drugsroezen, maar slaapt vredig terwijl Bobby in de flat verf en snoeppapiertjes in de rondte laat dwarrelen.

 

Peach House staat in een noordelijk Engels stadje (het verhaal speelt in Milwards geboortestad Middlesbrough), ver weg van de hoofdstedelijke glitter en glamour. De kentering van het verhaal vindt plaats wanneer Bobby door een galeriehouder uit Londen wordt ontdekt en naar de grote stad afreist als een aankomende ster. Even laaien zijn dromen op om dezelfde weg te gaan als de schilder Jean-Michel Basquiat, een van Bobby’ grote helden.

 

Maar Bobby is blij wanneer hij in Peach House weer zijn Georgie in zijn armen kan sluiten, en ook al blijven kunstfreaks hem thuis lastigvallen en ook al kan hij Johnnie nu zijn schulden afbetalen, Bobby is niet gelukkig met roem en geld en dreigt als een echte kunstenaar die aan succes heeft geroken ten onder te gaan.

 

‘Liefdeslied in tien verdiepingen’ is een onderhoudende, frisse roman, waarbij duidelijk een nieuwe generatie aan het woord is, die de zwartgallige verhalen over levens vol drugs en drank niet meer als sensationeel beschouwen, maar het als een kleurenpalet gebruiken om een boodschap uit te dragen: zorg ervoor dat je niet in zo’n leven blijft steken en laat je niet bedonderen door de zucht naar het grote geld. Een verhaal met een nieuwe romantische horizon.

 

RICHARD MILWARD – LIEFDESLIED IN TIEN VERDIEPINGEN (Ten Storey Love Song, vert. Marja Borg), Anthos 2009

 

Leeslinks:

Van een jonge Chinese schrijfster:

Yin Lichuan – Fucker

Vrolijke noot met kritiek op de consumptiemaatschappij:

Martin Page – Hoe ik dom geworden ben

Een vermakelijke zoektocht naar volwassenheid:

Florian Zeller – De ontsnapping van Julian Parme

 

« Terug

bol

Bestel
Richard Milward - Liefdeslied in tien verdiepingen
via de internet boekhandel bol

Liefdeslied in tien verdiepingen
Liefdeslied in tien verdiepingen
Milward, R. & Milward, Richard