Helene Hegemann - Axolotl roadkill

"Kinderen over kinderen" 
axolotl.jpg

Helene Hegemann - Axolotl roadkill

Duitse roman over een losgeslagen puber
 
Margeaux Fragoso - Tijger, tijger
 
In Tijger, Tijger beschrijft Margeaux Fragoso haar langdurige relatie met Peter Curran. Wanneer de relatie begint, is zij een kind van zeven, hij is al eenenvijftig. Peter weet Margeaux los te weken bij haar ouders; haar moeder heeft last van psychische stoornissen en haar vader, die een modelgezin wil hebben, is zwaar teleurgesteld in zijn vrouw en is aan de drank.
 
Margeaux laat zien hoe een klein meisje gefascineerd raakt door een onbekende wereld: Peters huis lijkt wel een sprookjesparadijs met kerstlichtjes, felle kleuren en overal dieren. En dan blijkt Peter ook nog eens een man die volop aandacht heeft voor Margeaux en vol zit met de beste ingevingen voor leuke spelletjes. Het is dan ook niet gek dat Margeaux verslingerd raakt aan Peter, die haar spelenderwijs meetrekt in een verboden wereld.
 
Het mooie aan het boek is dat Fragoso zich niet opstelt als slachtoffer. Ze probeert zich juist te beschrijven als zijnde de persoon die de situatie in de hand heeft. Zij onderhandelt met Peter over wat ze wel en niet wil en heel soms doet ze hem iets cadeau wat hij heel graag wilt.
 
Margeaux is niet echt een lief en schattig meisje. Ze schrijft onbeschaamd over haar jaloezie op andere meisjes, die af en toe ook in Peters huis wonen. En thuis is ze ook niet de allerliefste, vooral naar haar vader toe. Als ze ouder wordt en ze beseft dat haar verhouding met Peter geheim moet blijven, neemt de drang tot provoceren toe.
 
Maar het moge duidelijk zijn dat achter deze beschrijving van een stoere Margeaux die Peter onder de duim denkt te hebben, een eenzaam meisje schuilt vol onzekerheden. Bedroevend is de situatie met Margeaux’ moeder, die haar in het begin altijd begeleidde tijdens haar bezoeken naar Peter, maar die zich klaarblijkelijk nergens druk om maakte en alleen maar met rust gelaten wilde worden. Ze werd herhaaldelijk opgenomen in een psychiatrische inrichting en Margeaux was er niet blij mee wanneer haar moeder weer eens het huis moest verlaten. Bijzonder schrijnend is de scène dat toen haar moeder een hysterische aanval op straat kreeg, Margeaux in paniek raakte en haar moeder aan haar lot overliet.
 
Waar Fragoso echter het meest haar best op heeft gedaan om te beschrijven, is haar relatie met Peter. Over wat die inhield en waar voor Margeaux grenzen verschenen van wat ze wel en niet wilde doen. Margeaux was duidelijk verslaafd aan een man die haar geborgenheid gaf, die haar leven opvrolijkte en die haar liefde gaf.
 
Axolotl Roadkill is een boek waarin op de achtergrond ook ouders figureren die hun dochter verwaarlozen, zodat ze van het rechte pad afdwaalt. Margeaux Fragoso (1979) lijkt haar jeugd te hebben afgesloten met het schrijven van Tijger, tijger, de Duitse schrijfster Helene Hegemann (1992) zit nog volop in haar jonge jaren. Dat blijkt wel uit het vuurwerk dat ze gebruikt om de ruige stadsavonturen van de 16-jarige Mifti te beschrijven, die enkel lijken te draaien om drugs & seks. Zo verknipt als Mifti is, zo verknipt is ook de schrijfstijl van deze jonge Berlijnse. Terwijl Fragoso er alles aan doet opdat de lezer begrijpt wat er in Margeaux omging, lijkt Hegemann daar geen boodschap aan te hebben, want het is niet makkelijk om Mifti te volgen in al haar doordenderende gedachtegangen die alleen maar lijken te eindigen wanneer Mifti aan drank of drugs bezwijkt voor de nacht. Fragoso laat de eenzame en ongelukkige Margeaux doorschemeren tijdens haar verhalen van ogenschijnlijk geluk, Hegemann begint en eindigt haar schrijven met heftige woorden, zinnen en beelden. Seks is bij Fragoso schokkend door de mensen die het bedrijven, Hegemann choqueert door ruige seks.
 
De vraag is waarom je Axolotl Roadkill moet lezen. Het boek is gelukkig ook meer dan een exploderend verhaal over een woedende puber: Hegemann kan verrassend beeldend uit de hoek komen en zo kun je je ook regelmatig vinden in haar maatschappijkritiek. Bovendien blijkt Mifti tussen de regels door net zo’n eenzame ziel als Margeaux.
 
Helene Hegemann lijkt op een axolotl, een reptiel dat nooit volwassen wordt. Na het uitkomen van de eerste druk van Axolotl Roadkill, bleek dat ze er niet vies van was om het werk van anderen in haar boek te integreren. Het plagiaat, dat haar na het eerste succes van het boek weer terug in de schijnwerpers zette, gaf ze ruiterlijk toe en ze omschreef het als een nieuwe vorm van schrijven.
 
Beide dames hebben over een ontluisterende periode in het leven van een kind geschreven. De een autobiografisch, de ander op zoek naar literaire grenzen. De een probeert een kijkje te geven in de wereld van pedofilie, de ander geeft een kijkje in de hel van het grote stadsleven, waar drugs en verveling een gevaarlijke cocktail vormen.
 
Zou de axolotl de roadkill zijn, een dier aangereden langs de kant van de weg? Heeft Hegemann net als Fragoso met het schrijven van haar boek een tijdperk afgesloten? Ik kijk uit naar een boek van de volwassen Helene Hegemann.  
 
Margeaux Fragoso – Tijger, tijger (Tiger, tiger, vert. Anne Jongeling), De bezige Bij 2011
 
Helene Hegemann – Axolotl Roadkill (Axolotl Roadkill, vert. Marcel Misset) Arbeiderspers 2010
 
Leeslinks
Verdwaalde kinderen:
J.T. Leroy – Het hart is bedrieglijk
Sara Stridsberg – Droomfabriek
Charles Bock – Mooie kinderen
Heather O’Neill – Slaapliedjes voor kleine criminelen
Kindermisbruik:
Keri Hulme - Kerewin
 

   

« Terug

bol

Bestel
Helene Hegemann - Axolotl roadkill
via de internet boekhandel bol