Jonathan Lethem - De dissidenten

"Amerika, Amerika" 
dissidenten.jpg

Jonathan Lethem - De dissidenten

 
Amerikaanse roman over 3 generaties van een links-georiënteerde familie in New York.
 
Je hoort het regelmatig: dit is een Grote Amerikaanse Roman. Zo werd de roman Vrijheid van Jonathan Fransen tenminste genoemd: het verhaal over een generatie Amerikanen, hun leven kenmerkend voor hun tijd. Ook Jonathan Lethem, een Amerikaanse schrijver die boeken in verschillende genres schreef, zoals een detective en een science fiction boek, is de annalen van de geschiedenis ingedoken en heeft die verweven met eigen jeugdervaringen. Zo was zijn moeder een politieke activiste, leefde het gezin een tijdje in een commune en hebben zijn ouders wortels in diverse Europese landen.
 
Wat Lethem in zijn roman De dissidenten in kaart heeft willen brengen is een generatielange reeks van links-georiënteerde mensen. En zo maken we kennis met Rose Zimmer, een communistische vrouw met Joodse achtergrond, die in de Sunnyside Gardens woont, een volkswijk in Queens waar de meeste mensen net zo over de politiek dachten als Rose. Alleen leeft Rose meer op haar eigen manier dan zoals de partij het zou willen zien, wat haar de nodige problemen zal opleveren. Haar dochter Miriam krijgt het linkse gedachtegoed met de paplepel ingegoten. Wanneer zij de mondige leeftijd bereikt, heeft het communisme alweer afgedaan, en zijn het de slogans van vrijheid en gelijkheid, gebezigd door hippies en anti-rascistische organisaties die de politieke linkse hemel kleuren. Protestzangers zoals Bob Dylan zijn een van de belangrijke iconen uit deze tijd. Miriams zoon Sergius wordt in zijn tijd geconfronteerd met homobewegingen, demonstraties voor burgerrechten tot aan de nieuwste protestorganisatie Occupy toe.
 
Het verhaal is één grote kleurrijke smoothy vol met linkse politieke bewegingen, namen van bekende (politiek geëngageerde) mensen en links gedachtegoed. Misschien wel iets té veel gedachtegoed, want rondom de personages worden heel wat woorden geplaatst die vaak de actie teniet doen in het boek. Jammer, want er zijn een aantal prachtige scènes die je door deze woordenbrij heen trekken en gelezen moeten worden, maar hun glans verliezen door de té geëngageerde zinnen van Lethem: een roman met teveel ballast. Terwijl de eigenwijze Rose die verstrikt raakt in haar eigen dogma’s toch een groots karakter is. Maar zij kon voor mij het verhaal, dat ook nog eens in teveel zijwegen strandt, niet redden. Noch kon haar dochter Miriam, die wat slechter uit de verf komt, dat doen, en al helemaal niet neef Lenny, zoon Sergius of Cicero, de door Rose min of meer geadopteerde zoon van haar zwarte minnaar Douglas. Deze laatste generatie heeft alle glans verloren en lijkt er met de haren te zijn bijgetrokken om toch nog een vleugje van deze tijd over te kunnen brengen.
 
Dit is helaas geen ‘Great American Novel’, want het blijft steken op een té geforceerde poging om de geschiedenis van het Amerikaanse linkse gedachtegoed in beeld te brengen als een roman. Jammer, want Rose en Miriam Zimmer waren best sympathiek.
 
Jonathan Lethem - De dissidenten (Dissident Gardens, vert. Ton Heuvelmans), Meulenhoff 2014
 
Leeslinks
Van dezelfde schrijver:
De burcht van eenzaamheid
Great American Novels
Michael Chabon - De wonderlijke avonturen van Kavalier & Clay
John Fante – Vraag het aan het stof
Jack Kerouac – On the road
Tom Wolfe - Het vreugdevuur der ijdelheid
Jonathan Franzen – De correcties en Vrijheid
 

  

« Terug

bol

Bestel
Jonathan Lethem - De dissidenten
via de internet boekhandel bol