Alina Bronsky - Sasja’s wraak

"Duitse roman over een boze tiener van Russische afkomst die over wraak nadenkt" 
sasjaswraak.jpg

Alina Bronsky - Sasja’s wraak

“Het verhaal van een stomme roodharige vrouw, die nog zou leven als ze naar haar slimme oudste dochter had geluisterd.”
 
Je hebt van die boeken waarnaar je halsreikend uitkijkt om er in te beginnen. Het overkomt me niet vaak, omdat ik heb geleerd dat onbekende boeken ook een grote verrassing kunnen zijn. Dus probeer ik de boeken te lezen in de volgorde waarop ze binnen komen en ik lees al helemaal geen twee boeken tegelijk. Tenminste, niet vaak. Toen Sasja’s wraak van Alina Bronsky met de post werd bezorgd, moest ik toevallig op iets wachten. Ik zette me in een gemakkelijke stoel en opende het boek... Het werd pas weer dichtgeslagen toen het was uitgelezen.
 
Alina Bronsky, die onder pseudoniem schrijft om de privacy van haar familie te beschermen, werd in 1978 in Rusland geboren en kwam met haar ouders naar Duitsland waar ze de rest van haar jeugd doorbracht. Ook de Russische vertelster uit haar debuutroman, de zeventienjarige Sasja Naimann, is met haar ouders naar Duitsland gekomen. Het heeft het gezin alleen niet het beloofde mooie leventje gebracht. Sasja zit met de scherven van een familiedrama: niet alleen voelt ze zich nu verantwoordelijk voor haar jongere broertje en zusje, maar ze wordt verteerd door een razernij, die vooral haar visie over haar omgeving tekent.
 
Ze begint het verhaal dan ook meteen met een statement dat haar karakter kenmerkt: “Soms denk ik dat ik de enige in de wijk ben die nog verstandige dromen heeft”. Sasja woont dan ook in een woonkazerne vol immigranten en ze haalt haar neus op voor de armoede die de geuren, kleuren en tonen van het verre Rusland met zich meebrengt. Hoe verstandig ze is, kunnen we ook meteen aflezen aan haar eigen twee dromen: “Ik wil Vadim vermoorden. En ik wil een boek over mijn moeder schrijven.”
 
Wie zou het boek na deze eerste alinea dichtslaan? Ik niet. Ik werd meteen gegrepen door de toon van het verhaal: een tiener die duidelijk van plan is zich uit een armoedig leven te worstelen en zodoende alvast begint met het afkraken van alles om haar heen: buren – voornamelijk net zoals zijzelf (Russische) immigranten - klasgenoten, haar ouders en dan op meer liefhebbende toon de rondborstige Russische tante Maria, een heuse baboesjka, die onder leiding van Sasja het huishouden bestiert. Over haar kleine levendige zusje Alissa en haar bangige broertje Anton, die duidelijk gevolgen ondervindt van het drama, is ze ook wat milder.
 
Sasja heeft zo haar eigen kijk op de wereld, en wanneer die wereld groter wordt, lijkt alle opstandigheid van haar af te vallen, zoals wanneer ze een beladen bezoek aflegt bij de ouders van Harry. En als ze het grote huis van Volker betreedt, lijkt ze opeens op een bedeesde, verlegen tiener, die ze eigenlijk zou moeten zijn. Maar wanneer ze zich moet verdedigen tegen ‘Peter de Grote’, of uit gaat met een jongen die racistisch blijkt te zijn, is ze een rasechte straatmeid, voor niemand bang, en klaar om te straffen.
 
Nee, het zijn geen zoete dromen die Sasja koestert. Langzaam ontvouwt zich het drama dat zich heeft afgespeeld en gaan we begrijpen waarom Sasja deze rauwe kant heeft ontwikkeld. Maar het wordt ook steeds duidelijker dat ze een gouden hart heeft, dat klaarstaat voor anderen en dat ze weloverwogen beslissingen wilt nemen.
 
Natuurlijk is het een schrijnend verhaal dat Bronsky ons presenteert, over immigranten, hun kansen in een nieuw land en een familiedrama. Maar het is vooral de onderhoudende manier waarop ze de vele kanten van deze problemen neerzet: Sasja, de vertelster van het verhaal, is sprankelend, meedogenloos, razend, lief, ontroerend en vooral impulsief. Dit heerlijke karakter zorgt voor een hoog tempo in het boek, want haar daden zijn niet te voorspellen. Bovendien is ze een ontluikende vrouw die de liefde ontdekt, een niet geringe opgave voor een borrelende vulkaan vol woede en verdriet. Sasja zit vol scherven uit het verleden: daarom is de Nederlandse titel wel een beetje cliché en simpel; Schervenpark, de letterlijke vertaling van de originele titel, zou toch mooier zijn geweest.
 
Alina Bronsky – Sasja’s wraak (Scherbenpark, vert. Elly Schippers en Gerrit Bussink), De Geus 2014
 
Leeslinks:
Over een andere boze Duitse puber:
Helene Hegemann – Roadkill
Over nog iemand die mannen haatte:
Sara Stridsberg - Droomfabriek
Misschien wel het meest rauwe boek over kindermisbruik:
J.T. Leroy – Het hart is bedrieglijk
Russische immigranten in New York:
Ljoedmilla Oelitskaja – Een vrolijke begrafenis
Terug naar de Oekraïense roots:
Jonathan Safran Foer - Alles is verlicht


« Terug

bol

Bestel
Alina Bronsky - Sasja’s wraak
via de internet boekhandel bol