Brooke Davis - De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird

"Lange, ongelooflijke titels" 
milliebird.jpg

Brooke Davis - De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird

 
Hoe zou je road novel moeten vertalen? Reisroman, trekkersroman, wegenroman? Een road novel impliceert dat men zich door grote gebieden verplaatst tijdens het verhaal. De allereerste road novel is onbetwist On the road (Op weg) van Jack Kerouac en werd gepubliceerd in 1957. Het boek zette heel wat jongeren aan tot rondtrekken.
 
Nieuwe trend in road novels lijkt wel de vluchtende-bejaarden-roman. Het begon met het succes van De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson, over een oude man die zijn bejaardentehuis ontvlucht en tal van avonturen beleeft. Ook een soort road novel, maar dan met een vluchtende bejaarde in de hoofdrol. Een jaar later volgde De Forellenopera van Matthew Condon. Hierin verdwijnt een bijna 100-jarige man, die moet opdraven tijdens de opening van de Olympische Spelen, maar wel wat anders aan zijn hoofd heeft. De verhaallijnen van dit boek nemen je mee op reis door Australië. Het is misschien niet een pure road novel, maar zeker een vluchtende-bejaarden-roman.
 
En hier is dan het derde boek in de bejaarden road-novel-reeks (dat ik heb gelezen; er zullen allicht nog veel meer vluchtende-bejaarden-romans zijn): De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird van Brooke Davies. In dit verhaal gaan maar liefst twee oude mensen de weg op: Karl de Typist, die zijn bejaardentehuis is ontvlucht en Agatha Pantha, die al jaren haar huis niet is uitgeweest. Zij nemen de 7-jarige Millie Bird onder hun hoede, die in de steek is gelaten door haar moeder. Ze gaan op zoek naar deze ontaarde mamma en reizen zo door een deel van Australië.
 
Misschien is dit ook al geen pure road novel, want het zijn vooral de excentrieke karakters van het trio die het boek interessant maken. Over Australië zelf leren we een stuk minder. Millie, die net haar vader heeft verloren, is geïntrigeerd door de dood en stelt hierover de nodige naïeve vragen, direct op de man af, zoals eigen is bij kinderen. Karl de Typist, die zijn overleden vrouw maar niet kan vergeten en liefdesboodschappen in de lucht typt, is misschien de meest nuchtere van de drie, maar wel met een tic. Agatha Pantha lijkt wel behekst door het Gilles de la Tourette syndroom: ze scheldt op iedereen die maar in de buurt komt en kan zich zelden inhouden. Deze kleurrijke personen trekken samen op en leren van elkaar: dat de jeugd best slim kan zijn en dat een hoge leeftijd bereikt hebben nog niet betekent dat je leven ten einde is.
 
De titel zegt het al een beetje: De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird klinkt luchtig en ís luchtig. Maar net zoals De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween is het geen literatuur van de hoogste plank. Dat ligt niet aan het genre. Zo is het boek Hersenspinsels van Alice LaPlante een prachtig geschreven boek, dat deels ook over een vluchtende bejaarde gaat: de hoofdpersoon met Alzheimer weet even de kliniek te ontsnappen waarin ze is opgesloten.
 
Misschien kun je het genre aan de lange titels aflezen. Zo kun je een boek met de naam De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast van Romain Puertolas, niet al te serieus nemen. Er zijn uitzonderingen: De wonderlijke avonturen van Kavalier & Clay van Michael Chabon was bijvoorbeeld wel een prachtig en goed geschreven boek, maar lang niet zo luchtig als de avonturen van Millie Bird. Was het David Eggers die de trend zette voor lange titels met Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit?
 
Bij het uitzoeken van te lezen boeken let ik op titels. Sommige vragen erom gelezen te worden, ook al impliceert de titel geen grootse literatuur. Het is dan ook lekker om af en toe een ongecompliceerd boek te lezen. En zo eentje heeft Brooke Davis geschreven. Vooral het eerste deel van het boek is beslist de moeite om te lezen. Kinderen in de hoofdrol verluchtigen vaak de problemen, hoe zwaar die soms ook zijn (zoals Aquarium van David Vann). Een behoorlijke tic zoals Karl heeft en het syndroom van La Tourette zijn geen kattenpis, net zoals je 7-jarige kind in de steek laten in een warenhuis. Die problemen heeft Davis fraai verpakt in een luchtige vertelstijl.
 
Wel zou ik zelf het woord ongelooflijk uit boekentitels willen verbannen: het woord geeft aan dat je de inhoud van het boek niet serieus moet nemen. En mogen de titels wat korter? De originele titel van dit boek is Lost & Found (Verloren & gevonden) Kijk, dat is een veel intrigerender titel dan eentje die ongelooflijke avonturen belooft.
 
Brooke Davis – De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird (Lost & Found, vert. Harry Pallemans), Ambo Anthos 2015
 
Leeslinks:
Road novels:
Jack Kerouac – On the road
Cormac McCarthy – De weg
Miriam Toews – De familie Troutman
Davide Longo – De verticale man
Jésus Carrasco – De vlucht
Vluchtende bejaarden:
Jonas Jonasson - De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween
Matthew Condon - De Forellenopera 
Alice LaPlante - Hersenspinsels 
Over het syndroom Gilles de la Tourette:
Pelle Sandstrak – Mr. Tourette en ik

  

« Terug

bol

Bestel
Brooke Davis - De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird
via de internet boekhandel bol