Anne Neijzen - Zoutberg

"Een mooi gezouten verhaal" 
zoutberg.jpg

Anne Neijzen - Zoutberg

 
Nederlandse roman over twee oude mannen en een gemeenschappelijk verleden.
 
Ik ben geen grote liefhebber van Nederlandse literatuur. De meeste schrijvers der Lage Landen zijn in mijn ogen te veel bezig met navelstaarderij en brengen zelden in mooie woorden een groot verhaal. Zo las ik de 20 beste verhalen gebundeld in een e-uitgave van De Grote Lowlands schrijfwedstrijd 2015 en ik vond bevestiging in mijn mening: veel woorden, weinig wol.
 
Natuurlijk zijn er de nodige uitzonderingen: Threes Anna die haar verhalen over de hele wereld laat spelen en laat zien dat ze zich in andere mensen kan verplaatsen, zoals in haar prachtige roman Wachten op de Moesson. Ook sommige boeken van Arthur Japin zijn op wereldniveau, zoals Vaslav. En dan zijn er een enkel keertje prachtige uitschieters, zoals Jaap Robben, die met zijn roman Birk mijn hart sneller deed kloppen: wat een prachtig geschreven verhaal!
 
En hier dan weer een boek dat on-Nederlands aandoet, ook al speelt de oorlogstijd in Nederland er een rol in: Zoutberg van Anne Neijzen. Het gaat over 2 oudere mannen. Paul en Oscar waren boezemvrienden tot in de Tweede Wereldoorlog. En nu, wanneer ze rond de 80 jaar oud zijn en de een in het reine wil komen met zijn verleden en de ander zijn hele leven heeft gewacht om zijn kant van het verhaal te vertellen, komt de - voor de een lang vermeden, voor de ander langverwachte – ontmoeting tussen de beide heren.
 
Paul heeft de meeste woorden in het boek. Hij is eenzaam. Al lange tijd gescheiden, ziet hij maar zelden zijn enige zoon Rebus, omdat Rebus in New York werkt en wanneer hij in Nederland is, de band met zijn moeder sterker is dan die met zijn vader. Later zal blijken dat dit niet zonder reden is. Het geheim dat Paul met zich meedraagt, heeft meer gevolgen gehad dan Paul ooit heeft beseft.
 
Niet alleen heeft Neijzen het verhaal mooi opgebouwd, maar ze weet ook te veel franjes te vermijden, zodat haar woorden zich tot een boeiend vertelsel aaneenrijgen. Op de achtergrond is er het verhaal over zout. Zout om sardientjes in te maken, zout dat uit Spanje werd geïmporteerd, zout dat de Duitsers in beslag namen. Een mooi stukje geschiedenis dat maar weinig mensen kennen en dat best meer aandacht in het boek had mogen krijgen. Er zit zelfs een beetje humor in en de karakters van beide hoofdpersonages, de een bang om zijn zoon te verliezen, de ander wanhopig om te worden vergeven, zijn mooi uitgewerkt.
 
Vroeger werden verhalen oraal doorgegeven: vertellers en ouders die de gebeurtenissen wat opsmukten en die zo de geschiedenis doorgaven aan de kinderen. De overleveringen werden steeds mooier en bleven hangen in de herinneringen. Verhalen vertellen is een kunst, die dreigt uit te sterven, zeker in Nederland, waar fantasie steeds minder plek krijgt in onze communicatie. Er zijn te weinig schrijvers die zich toeleggen op het echte verhalen vertellen. Dat is jammer, want een goed boek beklijft langer dan een nieuwsbericht en een onweerstaanbare roman geeft je ook nog eens volop uren leesplezier.
 
Neijzen heeft haar verhaal op boeiende wijze verteld: ze heeft er spanning in gebracht, ze heeft er gevoel in gelegd, ze heeft er geschiedenis in gebracht en dat allemaal in een aantrekkelijke schrijfstijl. Dat zijn de boeken waar ik van houd.
 
Anne Neijzen – Zoutberg, Nieuw Amsterdam 2015
 
Leeslinks
Vaders en geheimen:
Tash Aw – De zijdehandelaar
Juan Gabriel Vasquéz – De informanten
Sandro Veronesi – In de ban van mijn vader
Vaders en zonen:
Peer Engels – Tinnen schreeuw
Marie Hermanson – Paddestoelen voor Madeleine
Domenica Starnone – De straat der klachten
Richard Russo – Schadevolle jaren
Steve Tolz – Een fractie van het geheel
Over zout valt veel te schrijven:
Mark Kurlansky – Zout
Monique Truong – Het boek van zout

  

« Terug

bol

Bestel
Anne Neijzen - Zoutberg
via de internet boekhandel bol