Gamal Fouad - Oneindig eiland

"Een gemist verhaal" 
9200000057345658 kopie.jpg

Gamal Fouad - Oneindig eiland

 
Nederlandse roman over een schrijver die op de Antillen les gaat geven.
 
Ik vind het moeilijk om een keuze te maken uit de vele boeken die uitkomen. Nederlandstalig heeft nooit mijn voorkeur gehad, maar af en toe kies ik er toch maar weer een uit. Oneindig eiland koos ik puur en alleen omdat eilandverhalen mij nu eenmaal intrigeren. De schrijver is voor mij nog onbekend. Dus reis ik met hem af naar een Antilliaans eiland waar would-be schrijver Ka is uitgenodigd om schrijflessen te geven.
 
Ka gaat op avontuur op het eiland: hij ontdekt het strand, de kroegen, lokale gerechten en alcohol, de hitte en de muggen. Hij wordt maatjes met de meer dan grote journalist Freddy, begint aan de schrijfcursussen, maakt kennis met Ravi die telefoonkaarten verkoopt en zo lanterfantert het verhaal een beetje voort, zonder een spannende opbouw. Ka is net zo enthousiast over het eiland als ik over het boek.
 
Alle ingrediënten voor een onderhoudend verhaal liggen op tafel en de start van het verhaal is dan ook veelbelovend. Maar de rare en kleurrijke Prins die de schrijfacademie organiseert, flitst slechts af en toe het verhaal in- en uit. Freddy, die met moeite zijn gewicht mee kan torsen, krijgt weliswaar de ruimte om zich te ontplooien, maar laat net niet het uiterste van zijn tong zien. En je vraagt je af waarom Ravi met zijn eigen hoofdstukken zoveel ruimte in het verhaal heeft gekregen.
Ka zelf, die het eilandleven gelaten over zich heen laat komen, ontpopt zich als een echte leraar, en ook al heeft hij zelf nooit boeken geschreven en is hij verbaasd dat hij is uitgenodigd en komt hij met een schuldgevoel op het eiland aan: hij zal niet worden ontmaskerd als een niet-schrijver.
 
Wat schort er nog meer aan het verhaal? Het is niet strak opgezet, kent teveel uitgebreide scènes – zoals de veiling - die niets aan de verhaallijn toevoegen, waardoor het boek een samenraapsel is van de avonturen van Ka op het eiland. Gelukkig is er dan wel het ultieme drama op het einde. Maar dat wordt dan weer teniet gedaan door het laatste hoofdstuk, waar ik geen touw aan kan vastknopen.
 
Jammer, want de personages hadden veel beter kunnen raken, en ook het idee van het verhaal had kunnen werken, mits het beter en strakker was uitgewerkt. Het boek heeft weliswaar een pikant Antilliaans sausje, maar geen mooie verrassingen en dooft als een kaars uit. Nee, Ka de schrijfleraar heeft me niet overtuigd van zijn kunsten, noch Gamal Fouad. Een hoop clichés, zonder noemenswaardige spanning, satire of het goed vertellen van een verhaal.
 
Gamal Fouad – Oneindig eiland, Querido 2016
 
Leeslinks
Een ander eilandverhaal:
Michel Houellebecq – Mogelijkheid van een eiland
 
 

 

« Terug

bol

Bestel
Gamal Fouad - Oneindig eiland
via de internet boekhandel bol