Loes Wouterson - De tweede geschiedenis

"Nederlandse roman over toneelspeelster die in therapie gaat." 
geschiedenis.gif

Loes Wouterson - De tweede geschiedenis

Psychotherapie van de koude grond

Esther Blindeman is een toneelspeelster en speelt ook rollen voor het witte doek. Ze is enthousiast voor de toneelwereld, zegt bijna nooit nee tegen een rol en is behoorlijk succesvol, maar ze is onzeker in haar persoonlijke leven. Ze weet niet goed met relaties om te gaan. Daarom raakt ze in depressies, soms zelfs een zware, waarin ze het leven even niet meer ziet zitten. Toch krijgt ze een relatie met WJ, die op de toneelschool zit en haar zo leuk vindt dat hij met haar wil samenwonen, wat Esther wel leuk vindt, maar heel eng, ook al komt het haar heel goed uit omdat ze huiszoekende was na haar laatste stukgelopen relatie en ze noodgedwongen bij haar ouders woont.
Wanneer ze helemaal ingeburgerd is, hoewel ze erg haar best doet om zo min mogelijk ruimte in te nemen, komen haar twijfels weer terug en besluit ze toch in psychotherapie te gaan omdat ze te veel vragen over zichzelf heeft.
Zo komt ze bij het grote huis tussen de bomen waar psycholoog Bierens haar ontvangt met doodnormale vragen, die nergens toe lijken te leiden. Na een paar sessies met Bierens, besluit deze dat Esther het beste bij een collega in therapie kan gaan: Broekhuizen, een klein naar mannetje met dikke buik en bril. Esther, die zich afvraagt hoe een therapie überhaupt werkt, heeft haar bedenkingen, maar gaat er vanuit dat Bierens het het beste weet en geeft zich over aan de therapie van Broekhuizen. De therapie wordt al snel intenser, buiten een bezoek ook nog telefoonsessies: Broekhuizen staat altijd voor haar klaar. Alleen heeft Esther niet het idee dat ze er iets mee opschiet, terwijl Broekhuizen allerlei mooie bewoordingen heeft om aan te geven dat de therapie aan begint te slaan. Esther blijft kritisch, maar blijft ook depressief, terwijl ze zich steeds afhankelijker van Broekhuizen voelt worden. Broekhuizen gaat onverstoord verder, haar aanmoedigend dat de therapie zeker op de goede weg is. Tot ze in de gevarenzone komen, zoals Broekhuizen het noemtŠ

Roman over de machtsverhoudingen in een therapie, omkaderd door het leven van een Nederlandse actrice.
Esther, de hoofdpersoon, is een vrouw die in haar persoonlijke leven te veel twijfels heeft over haarzelf, terwijl ze op het toneel of bij de film wel degelijk haar 'mannetje' staat. Haar eigen remedie voor de depressies waaraan ze lijdt, is gewoon hard werken. Ze heeft bijna altijd werk en haar acteertalent op het witte doek wordt zelfs beloond met een Gouden Kalf en een prijs in Cannes.
Ondanks deze trofeën blijven haar depressies aanhouden en wil de therapie die ze was begonnen, ook al niet opschieten. Zoals ze zelf zegt, wanneer je de eerste keer geen 'nee' hebt durven te zeggen, wordt de tweede keer moeilijker, de derde keer nog veel moeilijker, de vierde of de zoveelste keer helemaal moeilijk. En de eerste keer dat ze 'nee' wilde zeggen tegen Broekhuizen maar het toen niet durfde, zal haar duur komen te staan.
Tussen haar sessies door blijft ze nieuwe plannen voor theater maken, blijft ze nieuwe projecten doen met nieuwe regisseurs en acteurs en blijft ze ploeteren met haar relatie met WJ. Ze probeert zich als een sterke vrouw voor te doen, maar vergeet bij hem zichzelf te zijn. Ze overdenkt haar verleden, haalt jeugdherinneringen naar boven over haar vader en haar broer en haar joodse familie, ergert zich aan haar hedendaagse relatie met haar moeder, en durft alleen zichzelf te zijn bij haar vriendin Claudia, die ze echter niet altijd alles kan vertellen, omdat Claudia geen geheimen kan bewaren.
Het verhaal staat vol met deze gedachten en herinneringen, volgt haar twijfels over de therapie en bouwt zo een karakter op waar ook voor niet depressieve mensen veel in te herkennen valt. Uiteraard komt er een punt waarop zelfs Esther 'nee' durft te zeggen, waarop dan ook het punt is bereikt dat ze korte metten met haar depressiviteit gaat maken.
Alhoewel er aardige gedachtengangen over toneel en acteren in staan, is het belangrijkste thema dat van de therapie. De therapie wordt langzaam opgebouwd en het is niet duidelijk of hij aan gaat slaan of niet. Doordat Esther depressief blijft, weet je als lezer niet wat goed is en wat slecht. Samen met Esther bereik je het punt dat alles duidelijk wordt, waarna de sfeer omslaat. Dan ontmoeten we een strijdvaardige vrouw, die zich niet alles meer laat aanleunen. Therapie geslaagd, zou je bijna zeggen. Maar de schade die Broekhuizen achterlaat, is er een die weer jaren kost om te herstellen.
Hoewel de schrijfstijl van deze debuutroman van actrice Loes Wouterson soms wat aarzelend is, schrijft ze zo intensief over alles wat er in haar hoofd omgaat, dat je al spoedig wordt gegrepen door haar verhalen en haar gedachtes. Het karakter van Esther geeft veel stof tot nadenken. Zoals vaak tegen het hoofdkarakter wordt gezegd: "Je denkt te veel". Maar juist dat denken is de kracht van dit boek: het sleurt je al snel mee in de wereld van een vrouw die aan de ene kant succesvol is, maar aan de andere kant een zware strijd moet leveren om te overleven. Mooi intens boek.

LOES WOUTERSON - DE TWEEDE GESCHIEDENIS, De Bezige Bij, 2001

Boekenlinks:
Over een andere dominante therapeut:
Daniel Menaker - De behandeling

« Terug