Donald Niedekker - Hier ben ik

"Een Hooglied van een Hollandse jongen." 
ik.jpg

Donald Niedekker - Hier ben ik

In gesprek met Multatuli

De ik-persoon wordt wakker na waarschijnlijk een zwaar drinkgelag. De wereld spint om hem heen, flessen rood staan nog op tafel, de zwaar bekaterde persoon heeft de telefoonhoorn in zijn hand. Wie is daar? Het is zijn geliefde vriendinnetje Zjan, die de nacht met hem heeft doorgepraat. Niet alleen de muren komen op hem af: zijn gedachten schieten alle kanten op: over de firma Bruynzeel, over zijn opa, over dichters, over Multatuli en zijn beeld in Amsterdam, over een hoertje, over schilderen en kleurenmengen, maar vooral over Zjan.

In wervelende woorden doet Donald Niedekker je zijn wereld om je hoofd tollen. Wandelingen door Amsterdam, verhalen over zijn opa die almaar telde en die op de fiets zijn aandelenhandel dreef en op de Raadhuisstraat in Amsterdam kantoor hield met een dictatoon met wasrol, over poëzie en de verdoemde dichters die vallend aan hun einde komen, over Multatuli die door toeristen op de foto wordt genomen terwijl ze geen letter van hem hebben gelezen, over het familieimperium Bruynzeel en zijn houtproducten en verschillende fabrieken o.a. aan de Zaan, over de magie van kleuren, over Zjan en hoe ze met slipjes inseint in welke stemming ze is. Allerlei gedachten, kleine anecdotes en gesprekken buitelen om elkaar heen en strijden om een plaatsje op de bladzijde. De uitgever heeft gezegd dat een boek ergens over moet gaan en een kop en een staart moet hebben. De kop is het wakker worden en niet weten waar de gastheer is, de staart is het vinden van de gastheer in zijn bed. Niet veel verhaal dus, ertussen is het een aaneenschakeling van prozaïsch geschreven stukjes met als terugkomende hoofdonderwerpen de familie Bruynzeel, liefdevolle herinneringen aan zijn opa, vallende dichters en Zjan met de erotisch getinte scènes. Want als dit boek een opgelegde kop en staart heeft, dan heeft het ook de meestal verplichte erotiek. Tussendoor worden wat statements neergelegd, over het Oranjehuis, over de literatuur, over de moderne wereld. Kortom, het is een wirwarrige turbulente molen van mooie woorden en proza over een jongen die zijn Hollandse geschiedenis kent.
De Nederlandse schrijver, dichter en decorbouwer Donald Niedekker (1963) heeft voor dit Hooglied samen met zijn vriend en fotograaf Harold Naayer 3 boeken gepubliceerd over steden: 'Berlijn/Berlijn', 'Horizon Marseille' en 'Liverpool, Lovelypool'. 'Hier ben ik' is zijn eerste soloroman en is geen boek voor mensen die van dikke verhalen houden, hoewel er genoeg kleintjes in staan. Een boek voor mensen die houden van schrijvers die met de pen om weten te gaan. En van proza en Multatuli.

DONALD NIEDEKKER - HIER BEN IK, Vassallucci, 2002

Leeslinks
Een ander prozaïsch Hooglied:
Hafid Bouazza - Salomon

« Terug

bol

Bestel
Donald Niedekker - Hier ben ik
via de internet boekhandel bol