Ariënne de Bruijn - Ismael

"Nederlandse roman over verliefd zijn." 
ismaeldebruijn.gif

Ariënne de Bruijn - Ismael

"Dit is het verhaal van een noodlottige obsessie"

Francisca Eloïse, kortweg Fee genoemd, is studente archiefwetenschap te Leiden. Wanneer ze tijdens een van haar colleges kennismaakt met Ismael Ibovitz wordt ze holderdebolder verliefd. Maar Ismael is een rusteloze ziel die wanneer het maar kan in het buitenland zit. Fee kan zijn gedachten aan hem niet stoppen en wacht tot hij weer in het land is. Dan hoort ze over die ander, de bloedmooie vrouw Nadinda. Met haar gaat hij naar Venetië en Barcelona. Het enige wat Fee ontvangt zijn wat ansichtkaarten. Ondanks dat ze de Russische dichter Wanja in haar huis haalt, kan ze de gedachten aan Ismaël niet uit haar hoofd bannen.

Verliefdheid kan uitgroeien tot een obsessie, vooral als er geen schot in de liefde zit of als deze onbeantwoord blijft. Obsessie is een "kwellende en moeizame gedachtegang die men zich niet uit het hoofd kan zetten." Wanneer je het meemaakt is het een nare tijd. Later kun je er om lachen, of je hoofd erover schudden.
Ariënne de Bruijn heeft voor eens en voor altijd afgerekend met zo'n verliefdheid uit het verleden. Ze heeft er een boek over geschreven. Want het kan niet anders dan dat het boek op een van haar ervaringen is gebaseerd. Ze weet zo'n tijd van dwangmatige gedachtes, onzinnige dromerijen, eenzame avonden naast de telefoon of een brievenbus heel herkenbaar in beeld te brengen. Het nemen van een vervangende liefde, een tijd van drinken en je op dingen storten waar je hart niet van overloopt.
Ze is wijzer geworden, deze Ariënne, zodat ze ook afstand kan nemen en zich vol zelfspot kan herinneren hoe ze als een verliefde dolende ziel rondliep. Ze kan schrijven, haar stijl is vlot en eigenzinnig.
Wat er aan mankeert? Het is weer zo'n Nederlandse roman waarvan de schrijver als de dood is om van het begaande pad te dwalen. Om de verliefdheid nog groter en nog dommer te maken. Om er inderdaad een noodlottige obsessie van te maken (want waar is het noodlot in 'Ismael'?), om de werkelijkheid dramatischer, grootser en grappiger te maken. Want dat schort er aan deze roman: er zit geen fantasie in. Of ze moet Ismael geheel verzonnen hebben.
En zo is 'Ismael' weer een van de vele romans die best wel een avondje vullen, maar je al snel weer zult vergeten. Jammer, want Ariënne de Bruijn heeft een pittige schrijfstijl waarmee ze veel meer kan doen dan alleen herinneringen ophalen.
Voor verliefde mensen is haar roman zeker een 'must'. Ze kunnen zich wentelen in hun ellende en zich ermee troosten dat er ooit een einde aan hun kwelling zal komen. Voor de mensen die zich deze kwelling willen herinneren is het ook een leuk boekje. Maar daar is dan ook alles mee gezegd.

ARIËNNE DE BRUIJN - ISMAEL, Vassallucci, 2003

Leeslinks
Wat meer gepassioneerde liefdesdrama's:
Twee klassiekers:
Johann W. Goethe - Het lijden van de jonge Werther
William Shakespeare - Romeo en Julia
Over een andere obsessie:
Percy Kemp - Musc

« Terug

bol

Bestel
Ariënne de Bruijn - Ismael
via de internet boekhandel bol