Tibor Fischer - Reis naar het einde van de kamer

"Vermakelijke Engelse verhalenroman over een meisje met agorafobie." 
kamer.gif

Tibor Fischer - Reis naar het einde van de kamer

Sterke verhalen voor bij de borrel

Oceane heeft het opgegeven om de straat op te gaan. Ze heeft genoeg van de mensen in Londen die je alsmaar aanklampen, van alle smoezen die ze gebruiken om je geld afhandig te maken, van het openbare vervoer dat nooit op tijd gaat. Kortom, Oceane heeft het zich makkelijk gemaakt in haar eigen flatje van waaruit ze genoeg te zien krijgt op straat zoals berovingen, verkrachtingen en inbraak. Maar als ze de politie belt reageert die nooit.
Ze werkt thuis als grafisch vormgever, gaat op reis naar haar flat beneden die ze door iemand geheel buitenlands laat inrichten en brengt er dan een avond door met mensen uit dat land. Voor de rest laat ze alles thuisbezorgen en heeft haar computer en andere technische snufjes om met de wereld in contact te blijven. De meest verre plek waar ze komt is het Strand, wat de gang met de brievenbus is beneden in haar appartementencomplex.
Wanneer er een deurwaarder komt voor een vorige bewoner ontvangt ze hem beleefd en hoort hem uit. De man Audley zit vol verhalen, wat Oceane intrigeert. Als zij een brief van een ex-vriendje krijgt die echter al jaren geleden is overleden, besluit ze Audley op onderzoek uit te sturen.

'Reis naar het einde van de kamer' is een bijzonder onderhoudende roman over stadsfrustraties en andere ergernissen, maar ook vol ongelooflijke verhalen zoals de man die door een vallende koe wordt gedood.

De Engelse schrijver Tibor Fischer wiens debuutroman 'Under the frog' werd genomineerd voor een Booker Prize en een Betty Trask Award won, stond in 1993 op de Granta-lijst van beste jonge Britse schrijvers. Voordat hij van boeken schrijven zijn beroep maakte was hij freelance journalist en werkte als correspondent voor de Daily Telegraph in Boedapest. Zijn enige uitgekomen verhalenbundel heeft de intrigerende titel: 'Don't Read This Book if You Are Stupid'. Naast zijn debuutroman en 'Reis naar het einde van de kamer' schreef hij nog twee andere romans: 'The Thought Gang' en 'The Collector Collector'.

 

De schrijver met Hongaarse achtergrond houdt er een heerlijk ironische toon op na. Niet alleen zijn woonstad, maar speciaal de Londense wijk Lambeth moet het doen met pittige kritiek in zijn laatst uitgekomen roman. Zijn woonplaats zal dan ook niet lang meer Londen zijn.

Naast zijn humoristische kritiek serveert hij de lezers de meest uiteenlopende verhalen. Over de porno-club Babylon in Barcelona waar Oceane ging werken toen ze geen werk als danseres kon vinden. Over de oorlog in Joegoslavië, waar Audley heen trok omdat hij avontuur in zijn leven wilde. Over het eiland Chuuk in de Stille Zuidzee waar de een of andere duikinstructeur opereert vanaf een oud vliegdekschip en dan is er nog een waardige begrafenis van een rijke maffiabaas die allesbehalve gewoon is.

De leidraad door het boek is dat Oceane volop verhalen gepresenteerd krijgt over het buitenland, maar eigenlijk zelf nooit in het buitenland is geweest. Wel met het vliegtuig naar Barcelona, maar van het vliegveld rechtstreeks naar de club waar ze ook woonde. Haar pogingen om de stad te verkennen liepen keer op keer spaak door diverse omstandigheden. De andere keer dat ze een vliegtuig nam was om naar New Dehli in India te gaan. Ook daar dook ze rechtstreeks een hotel in om dat alleen te verlaten om weer terug te vliegen naar Engeland.

Het zijn vooral de humorvolle anecdotes en de vlotte schrijfstijl van Tibor Fischer die deze roman zeer aantrekkelijk maken. Het boek kwam in Engeland tegelijk uit met 'Yellow Dog' van Martin Amis. Net voor de publicatie schreef Tibor Fischer een bijtend artikel over Amis nieuwe boek. Volgens hem had deze gerenommeerde schrijver vooral de tweede helft veel te slordig geschreven, alsof hij het boek snel moest afraffelen omdat zijn tijd om was.

Nu mag Tibor Fischer van mij de hand in eigen boezem steken. Ik heb het gevoel dat ook Tibor Fischer zijn boek een beetje snel heeft afgesloten. Onafgemaakte verhaallijnen en een veel te prompt einde. Teleurgesteld houd je de achterkaft vast in de hoop nog een verborgen hoofdstuk te vinden. Maar dat is er helaas niet.

Het is natuurlijk ook een kunst om je lezer zo te boeien dat hij tevergeefs naar nog meer pagina's zoekt, maar eerlijk is eerlijk: zijn verhaalopbouw is wat aan de magere kant.

Dat mag de pret niet drukken om het boek wel te lezen. 'Reis naar het einde van de kamer' is bijzonder onderhoudend en bij vlagen spannend. Zijn kritiek op de grote stad is heel herkenbaar en voor de fobia onder ons: hij heeft zijn fantasie er goed op losgelaten.

TIBOR FISCHER - REIS NAAR HET EINDE VAN DE KAMER (Voyage to the end of the Room, vert. Ko Kooman), De Arbeiderspers, 2004

Leeslinks naar humor en maatschappij:
Over Londen:
Hanaan Al-Shayky - Alleen in Londen
Uit Amerika:
Chuck Palahniuk - Stikken
Christoph Miller - Simon Silber
Elisabeth Robinson - De wonderlijke avonturen van de zusjes Hunt
Gary Shteyngart - Handboek voor de Russische debutante
Uit Engeland over Amerika:
DBC Pierre - Vernon God little
Uit Duitsland:
Daniel Kehlman - Ik en Kaminski
Uit Frankrijk:
Martin Page - Hoe ik dom geworden ben
Lydie Salvayre - Nobele zielen

« Terug

bol

Bestel
Tibor Fischer - Reis naar het einde van de kamer
via de internet boekhandel bol