Adam Armstrong - Het luipaardspoor

"Natuurroman uit de Schotse Hooglanden." 
luipaardspoor.gif

Adam Armstrong - Het luipaardspoor

Ruige natuur, wilde dieren en tenslotte... liefde

Imogen woont in een dorpje in Schotland, waar ze schildert en lerares is. Ze leidt een teruggetrokken leven, tot teleurstelling van diverse mannelijke medebewoners. Maar Imogen houdt van de natuur en trekt zo veel mogelijk de bergen in om daar de dieren en de natuur te bestuderen.
Connla woont in Amerika (Dakota) en probeert te overleven als natuurfotograaf. Zijn specialiteit zijn de katachtigen. Wanneer hij voor een stel luipaarden naar Engeland moet, hoort hij daar dat er luipaarden gesignaleerd worden, terwijl nog niemand ooit heeft kunnen bewijzen dat het daadwerkelijk om luipaarden gaat. Na weer een nieuwe aanwijzing vertrekt Connla naar Schotland om de tip na te trekken, in de hoop als eerste een luipaard in Engeland/Schotland te kunnen fotograferen. Wanneer hij in een winkeltje een kaart aantreft, met daarop een Schots landschap geschilderd vanuit een raam met daarop een kleine Indiaans beeldje, slaat zijn hart over en wordt hij teruggetrokken in het verleden.
Ooit heeft hij zijn beste vriendje verloren, die verdronk in een rivier. Na navraag blijkt de schilderes Imogen te zijn, wat Connla nog meer verwart: Imogen is de zus van zijn destijds verdronken vriendje en met zijn dood is hij nog lang niet in het reine...

Een mooie roman vol natuurbeschrijvingen van het Schotse landschap.
Het verhaal, dan weer verteld vanuit Imogen, dan weer vanuit Connla, bouwt zich langzaam op met kleine sublijntjes zoals de zeearenden bij Imogen en de tocht met Cullen van Connla. Alleen de hoofdpersonen worden breeduit gemeten. De Schotse gemeenschap waarin Imogen woont komt slechts zijdelings wat uit de doeken.
Het geheim uit hun verleden - de verdrinking van Imogens broer, tevens Connla's vriendje - is de spil van het verhaal en de waarheid omtrent de omstandigheden, waarover Connla nog nooit iets heeft losgelaten, wordt de apotheose van het verhaal.
Maar de kracht van het boek schuilt in de natuurbeschrijvingen. Armstrong weet een mooie sfeer van ruige bergen, wind en regen prachtig over te laten komen.
Het verhaal leest gemakkelijk, de spanning is net groot genoeg om door te lezen, maar vooral door de sfeer blijf je doorlezen. Dat de verhaallijnen soms wat cliché-matig zijn (de liefde tussen Imogen en Connla), doet dan niet terzake.
Luipaarden of niet in Schotland, het blijft een aannemelijk gegeven, alleen niet zo mooi afgerond in het boek. Geen woord meer over de panter die in weze over Connla heeft gewaakt toen hij gewond in de bergen lag, geen woord meer over de moeder met haar 2 jongen.
Hetzelfde geldt voor 'de gave' van Imogen. Die wordt tweemaal gebruikt, en verder wordt er niet meer over gepraat.
Ondanks deze 'zwakheden' in de verhaallijnen, is 't boek literair weliswaar geen hoogstandje, maar toch mooi genoeg om op een regenachtige dag in één keer uit te lezen.

Adam Armstrong - Het luipaardspoor, De Boekerij 2000

Ruige natuur en échte verhalen:
Bruce Chatwin - In Patagonië
Natuur en nog meer liefde:
Nicholas Evans - De paardenfluisteraar
Wat minder ruige Schotse natuur:
Iain Banks - Het Kraaienpad
Schotten in een ruige Canadese natuur:
Alistair MacLeod - Geen groot verlies

« Terug

bol

Bestel
Adam Armstrong - Het luipaardspoor
via de internet boekhandel bol