Kirstin Valle - Muskaat

"Noorse roman over een warme liefde." 
muskaat.gif

Kirstin Valle - Muskaat

De eeuwige liefde

Gabriel Angélico was naar een engel vernoemd omdat in de nacht van zijn geboorte de bliksem was ingeslagen in de kerk en hij daarom heel lang moest wacht tot hij gedoopt werd.
Hij woonde in een Venezolaans stadje in een dal tussen hoge bergen en als hij al droomde van wat er zich achter die bergen bevond, was het hem nooit gelukt om dat te zien, want eenmaal bovenop die bergen, waar hij soms met de engelen ging praten, zag je niets anders dan andere hoge bergtoppen.
Vanover die bergtoppen was Klara Jørgensen komen vliegen. Omdat haar vader piloot was had ze al heel wat van de wereld gezien, maar nu had ze haar eilandje Vidobella in de steek gelaten aan de Venezolaanse kust waar ze met de kapitein leefde aan het strand. Ze zag een plaatje van de bergen en werd terstond verliefd op de foto.
In het stadje dat ingeklemd lag tussen de bergen ging ze naar het instituut om Spaanse literatuur te leren en daar trof ze professor Gabriel Angélico, die daar les gaf.
Van oudsher spraken ze allebei niet veel, Klara omdat ze in het verre Noorwegen alleen maar boeken las, wat ze trouwens op Vidabella ook deed, en Gabriel Angélico, omdat die wanneer hij zijn leerlingen niet aan het lachen maakte, thuis over zijn manuscripten gebogen zat om boeken te schrijven die nooit zouden worden gelezen.
Vanaf het moment dat Klara en de professor elkaar zagen, werd er een magische band tussen hen gesmeed.

Een sprookjesachtige roman over de liefde en het lot. Over de een die de liefde herkent, de ander die deze niet durft te herkennen. Of over de liefde die niet altijd door het lot bepaald wordt, of juist wel.
Het is een debuutroman van de Noorse schrijfster Kristin Valla die Spaans heeft gestudeerd in Mérida, een stadje in het Zuid-Amerikaanse Andesgebergte, waar ze haar inspiratie haalde voor deze warmbloedige roman vol zon, zee, rum en het heerlijke tropische klimaat. Ze heeft de Zuid-Amerikaanse schrijfstijl goed te pakken en weet in bijna magisch realistische stijl te schrijven over het gevoel dat zo synoniem is aan een stralend blauwe zee, witte stranden en palmbomen. Het is een lichtvoetige roman over een meisje die niet precies weet van wie ze houdt, of eigenlijk, met wie ze haar leven moet delen. De meningen zijn verdeeld bij de personen die ze voorzichtig polst. De een zegt dat je je lot niet kunt ontlopen, de ander zegt dat je niet per se met je geliefde hoeft te leven. Het is pas laat in haar leven wanneer Klara ontdekt welke liefde het lot haar had toebedeeld, maar dan is het al te laat.
Van de nootmuskaat moet je niet teveel ineens eten. Het kruid geeft een verrukkelijk aroma, maar kan bitter zijn in de nasmaak. Misschien is te veel liefde ook niet goed voor de mens en moeten we daar heel langzaam van genieten. Want wie zich te enthousiast in de liefde stort, blijft met bittere nasmaak achter. Een mooi sprookje over de liefde.

KRISTIN VALLA - MUSKAAT (Muskat), De Geus, 2002

Leeslinks
Nog meer sprookjesachtige verhalen

« Terug