Sandro Veronesi - Onaangeraakt

"Italiaanse roman over een jongen die verliefd is op zijn halfzus." 
nauwelijksgeraakt.jpg

Sandro Veronesi - Onaangeraakt

Het boze oog

Mète moet naar de bruiloft van zijn vader, terwijl zijn moeder pas een half jaar geleden gestorven is. Het zit hem niet lekker en wanneer hij met zijn vader praat over zijn verwondering over het sprankelende feest, raakt hij dusdanig overstuur dat hij geen 'nee' kan zeggen als zijn vader hem vraagt om gedurende de huwelijksreis zijn halfzus Belinda in huis te nemen.

Belinda is jong maar onaanraakbaar lijkt het. Ze rookt te veel hasjiesj, slaapt het merendeel van de dag en niemand weet wat ze verder uitspookt of met wie ze omgaat. Haar ouders zijn bezorgd. Misschien kan Mète tot haar doordringen.

Mète zet zich af tegen het rijke milieu waaruit hij komt. En tegen zijn nieuwe stiefmoeder. Hij is grafoloog en bestudeert handschriften. Hij staat op het punt om zijn nieuwe ontdekking aan de wereld te presenteren: schuimvalligheid, een nieuwe karaktertrek die hij ontdekt heeft bij jonge mensen.

Maar als Belinda bij hem in huis trekt, voelt hij een groot gevaar dat vanuit de kamers van het grote appartement midden in Rome naar hem loert. En zo begint hij aan een eigenaardige dans van niet thuis zijn of juist wel naar huis gaan, de telefoon wel of niet opnemen. Belinda ontmoeten of haar uit de weg gaan. Het gevaar is echter niet te keren.

Het is een broeierige roman hoewel het verhaal zich midden in de winter afspeelt. Broeierig omdat de hoofdpersoon Mète zich niet meteen bloot geeft met wat hij wil. De schrijver maakt allusies naar geheimen en naar acties die later in het verhaal gaan plaatsvinden en weet de lezer zo een hele lange tijd in spanning te houden over waar het boek nou eigenlijk over gaat.

De originele bijkarakters maken deze broeierige sfeer alleen maar sterker: Belinda, de halfzus van Mète die de ene joint na de andere rookt. Dani, de Filippijnse huishouder van de familie die geheimen deelt met de kinderen. Bruno, een arme artiest die het theater wil vernietigen. De Charontijn, een man die uit verveling of gebrek aan karakter 's nachts de populaire bars en disco's afschuimt. En Damiano, de enige man in het boek die lijkt te weten wat hij wil.

Als decor is er de stad Rome. Geen stad van vrolijke zonneschijn deze keer, maar een stad die keer op keer wordt verrast door regen- en natte sneeuwbuien. Sombere of glinsterende straten van het pasgevallen water, statige gebouwen die instituten, musea of ministers huisvesten, trattoria's, disco's en bars waar de beau monde zich verveelt of uit zijn dak kan gaan.

En dan is er nog de schrijver Sandro Veronesi zelf. In Nederland bekend geworden met zijn boek 'In de ban van mijn vader', een verhaal over een jongen die een geheim leven van zijn vader op het spoor komt. In dit verhaal weet Veronesi de lezer ook al zo te pakken dat er een zekere intieme vervreemding ontstaat. Alsof de hoofdpersoon aan het ontsporen is zonder dat iemand dat door heeft.

Dit gevoel is nog veel sterker in zijn eerder geschreven boek 'Nauwelijks geraakt'. Ogenschijnlijk heeft Mète ze allemaal op een rijtje. Hij weet dondersgoed waar zijn zwakheden liggen en welke dingen hij niet wil. Maar het is een wankel evenwicht wat hem op de benen houdt dat heel makkelijk uit balans raakt wanneer Belinda voor een week in zijn huis komt logeren. Het lijkt alsof veel mensen rondom hem ziek zijn behalve Mète zelf: Belinda waarover zijn ouders zich zorgen maken, de altijd hoestende en rochelende vriend Bruno, de oude priester en grafoloog die dankzij een ziekte getekend is door een onuitwisbare grijns op zijn lippen en de kat Beëlzebub, die Belinda van haar ouders naar de dierenarts moet brengen voor onderzoek.

Het is echter Mète die door een hel moet gaan, als in het oog van de orkaan van het boze oog. Geen Danteaanse hel, maar soms lijkt het er een beetje op. Mète moet een gevecht in zijn hoofd aangaan want dat is op hol geslagen. Het is moeilijk om het snelkloppende hart in toom te houden.

'Nauwelijks geraakt' is een verrassende roman over een balans die je op sommige tijden in je leven moet opmaken. Het schiet alle kanten en het is de vraag of je een nieuwe balans gaat terugvinden. In het hartje Rome waar de verlokkingen groot zijn is het nog moeilijker deze te vinden. Een mooi Italiaans verhaal dat net zo sterk verteld wordt als Veronesi's succesroman 'In de ban van mijn vader'.

SANDRO VERONESI - ONAANGERAAKT (Gli sfiorati, vert. Rob Gerritsen), Bert Bakker, 2004

Leeslinks
Van dezelfde schrijver:
Kalme chaos
In de ban van mijn vader
Liefde in Rome:
Arthur Japin - De droom van de leeuw
Over andere onzekere liefdes:
Robert Anker - Hajar en Daan
Agota Kristof - Gisteren
Daan Remmerts de Vries - IJspaleis
Over de mens en zijn angsten:
Mark Trillard - Dolkstoot

« Terug