Philippe Besson - Nazomer

"Franse roman naar het schilderij 'Nighthawks' van Edward Hopper." 
nazomer.gif

Philippe Besson - Nazomer

Voorbij de liefde<

Er zijn schilderijen waarover je kan dromen. Er zijn mooie landschappen getekend waarin je zou willen dwalen, er staan personen op oude foto's of schilderijen waarover je eeuwig kan mijmeren. De Franse schrijver Philippe Besson laat zijn fantasie ook graag de vrije loop. In zijn roman 'Bij afwezigheid van mannen' fantaseert hij over Marcel Proust die een platonische liefde voelt voor een 16-jarige scholier. In 'Breekbare dagen' fantaseert hij over de Franse schrijver Arthur Rimbaud via een fictief dagboek van een jonger zusje van Rimbaud. Voor zijn roman 'Nazomer' heeft hij het wereldberoemde schilderij van Edward Hopper 'Nighthawks' tot leven gewekt.

Door de grote glazen pui van een café zien we een man en een vrouw op een bar leunen. De man, die ietwat op Humphrey Bogard lijkt, staart wat voor zich uit. De vrouw, in rode jurk, staart naar haar hand. Beide zijn verveeld of diep in hun eigen gedachten verzonken. Waarom? Wat had Edward Hopper voor ogen toen hij deze twee mensen schilderde?

In de ronde bar is een barman aan het werk. Hij lijkt wat te zeggen, of hij lijkt het stel woordeloos te bekijken. Wat verder aan de bar zit eenzaam en alleen een man met zijn rug naar de kijker toe. De bar is hel verlicht, buiten is het donker, hoewel we op de voorgevel nog net de naam van het café kunnen lezen: Phillies.

Dit is het decor van 'Nazomer'. Het is een zondagmiddag tegen de avond in september. Terwijl Edward Hoppers schilderij een verlaten straat van New York toont, verplaatst Philippe Besson zijn roman naar Chatham aan de Kaap Cod, een badplaats die nagenoeg verlaten is. Net als het café Phillies waar Ben de barkeeper niet naar Louise kijkt wanneer zij binnenkomt. Want ze komt al jaren bij Phillies en Ben kan haar entree dromen.

Louise drinkt al de tijd dat ze bij Phillies komt hetzelfde. Ben hoeft haar dus niet te vragen wat ze wil, hij maakt haar martini klaar en zet het voor haar neer. Er is niets ongewoons aan deze avond waarop Louise met ongeduld zit te wachten op haar vriend Norman.

Wanneer de deur opengaat kijkt alleen Ben op. Louise ziet aan zijn gezicht dat het niet de verwachte Norman is die binnenkomt. Ze ziet schrik, maar ook blijdschap op zijn gezicht. Als ze zich omdraait staat ze oog in oog met haar vroegere liefde: Stephen.

En zo confronteert Philippe Besson ons met de man en de vrouw van het schilderij van Edward Hopper. Zij, een scenarioschrijfster die veel verdriet heeft gehad toen haar grote liefde Stephen met een rijke erfgename uit Boston trouwde. Hij, Stephen, die vertelt dat het huwelijk over is en dat hij speciaal voor Louise naar Phillies is gekomen. Barman Ben volgt de confrontatie met ogen en oren. En geeft in stilte de lezer zijn commentaar.

De relatie tussen Louise en Stephen is geen sensationeel verhaal, maar wel een liefdesgeschiedenis die misschien nog een kans heeft op te bloeien. Beide partijen zijn door het leven wat wijzer geworden, beide partijen zien in dat ze nog niet zo'n gek stel waren vroeger. Hoewel Louise, die tenslotte al een keer in de steek is gelaten, haar vraagtekens heeft. En Stephen begrijpt dat hij niet te hard van stapel moet lopen deze keer.

Barkeeper Ben is eigenlijk degene die het verhaal vertelt. Hij kende de glamour die het stel vroeger uitstraalde, hij kent Louise met al haar frustraties en al haar verdriet. Maar hij weet ook haar onafhankelijke geest en haar doorzettingsvermogen te prijzen. Samen met de lezer volgt hij het gesprek en is hij benieuwd welke richting het uitgaat. Worden er verwijten op tafel gegooid, zal er spijt worden betoond of vallen ze elkaar in de armen...

Philippe Besson schildert net als Hopper deze romance met korte duidelijke streken. De atmosfeer is er een van een beschouwende namiddag: rustig en ingetogen. De hoofdpersonen hebben de wildste tijd van hun leven achter de rug en dus is de confrontatie, hoewel niet zonder uitdagingen, berustend.

Het is inderdaad een boek voor de nazomer. Wanneer de zomerse hitte nog nagloeit in je lichaam, maar je wel behoefte hebt aan een zekere rust om weer energie op te bouwen voor de winter. Wanneer je terugblikt naar de warme momenten van een mooie tijd, maar je berust erin dat die tijden voorbij zijn. Een kleine roman voor mensen die van rustige sfeervolle boeken houden.

PHILIPPE BESSON - NAZOMER (L'arrière-saison, vert. Théo Buckinx) Ambo, 2003

Leeslinks:
Nazomeren over het leven:
Sándor Márai - Gloed
Ethan Canin - Draag mij over het water
Yasmina Reza - Droefenis

« Terug

bol

Bestel
Philippe Besson - Nazomer
via de internet boekhandel bol