Janet Fitch - Witte oleander

"Debuutroman uit Los Angeles." 
oleander.gif

Janet Fitch - Witte oleander

Astrid is de enige dochter van alleenstaande moeder, Ingrid, die dichter is en zich staande houdt tussen kunstenaars. Mooi als ze is, kan ze genoeg minaars krijgen, maar wanneer een minnaar haar afstoot, kan Ingrid dit niet verkroppen en vermoordt ze hem.
Zo komt Astrid in de pleeggezinnen. Allereerst bij Starr, een prachtige voluptueuze vrouw die onder invloed staat van een kerk. In dit huishouden doet ze haar eerste sexuele relatie op, maar niet op de juiste manier...
Dan wordt ze in een gezin geplaatst dat alle regels van schoonheid schendt, een huis omgeven door beton, in huis alles van plastic en Astrid wordt gebruikt als sloofje. Gelukkig is er dan nog de buurvrouw. Maar ook hier gaat het mis.
Het volgende huis is die van een rijke Argentijnse dame. Op het eerste oog lijkt alles goed, maar ook hier worden pleegkinderen uitgebuit.
Dan komt ze bij Claire, een depressieve filmster, waar ze erg veel liefde krijgt, waar ze helemaal opbloeit, maar nu is er weer iets anders mis.
En zo komt ze tenslotte bij het laatste huishouden, dat van Rena, een huishouden waar vodden worden uitgezocht en weer verkocht.
Dit prachtige boek dat, naar men beweert, een bestseller werd mede doordat Oprah Winfrey het aanprees in haar Boekenshow, is terecht een bestseller geworden. Buiten het verhaal, een dochter worstelt met haar jeugd en haar moeder die als moordenaar in de gevangenis zit, is de schrijfstijl die Janet Fitch gebruikt zo rijk en beeldend, dat het alleen daarom al een genoegen is het boek te lezen.
Zowel taalgebruik, als ook haar observaties van natuur en mens geven dit boek een sterk beeldend karakter.
Het verhaal zelf gaat niet zozeer over pleeggezinnen, die worden meer als kader gebruikt. De schrijfster heeft zelf geen enkele ervaring met weeshuizen en pleeggezinnen, maar heeft wel wat research gepleegd. De rest is fantasie. Ze gebruikt de verschillende gezinnen meer als omgeving voor de zoektocht: het groot worden van Astrid. Bij Starr leert Astrid de sexualiteit kennen, bij Marvel kwam ze tot de schokkende ervaring dat het leven niet alleen uit schoonheid bestaat en leert ze zich in zichzelf terug te trekken om te overleven, bij Amalia leert ze op te staan om te vechten voor haar rechten en de ommezwaai vindt plaats bij Claire, waar ze liefde vindt, waar ze de schoonheid weer terugvindt, maar bovenal, waar ze leert dat ze ook een eigen individu is en niet een kloon van haar moeder. Tenslotte wordt ze bij Rena 'gezuiverd'; al haar bezittingen, wat haar dierbaarste herinneringen zijn, worden verkocht, maar dan leert ze dat dit niet het einde van de wereld is, maar eerder een begin van een nieuw leven. Nu is ze vrij haar eigen beslissingen te nemen.
De relatie met haar moeder is de belangrijkste lijn in het boek. In het begin verafgoodt ze haar nog: haar moeder is mooi, ze houdt van de mooie en goede dingen van het leven, maar langzaam begint ze toch te beseffen dat haar moeder helemaal geen heilige is. Ze begint de brieven die ze uit de gevangenis krijgt steeds meer te haten, want haar moeder probeert haar alleen maar volgens haar eigen beeld te scheppen. Daar komt bovenop dat het haar moeders schuld is dat zij in die pleeggezinnen zit. Wanneer dan ook een advocaat kan zorgen dat haar moeder vrijkomt, maar daarvoor moet Astrid wel meineed plegen als getuige van de moord, staat Astrid voor een huizenhoog dilemma.
Deze verhaallijnen lopen door het boek naar een bevredigend einde. Ook al lijkt elk pleeggezin een eigen verhaal in deze roman, het geheel is opbouwend en ontroerend.
Janet Fitch, die al wel korte verhalen had gepubliceerd, en werkt in de journalistiek, kreeg de aanzet van haar boek aangereikt door iemand van een krant die haar korte verhaal 'White Oleander' weigerde te publiceren met de kritiek dat het weliswaar een mooi verhaaltje was, maar dat het meer leek op het eerste hoofdstuk van een roman. En Fitch, die toch al een boek wilde schrijven, besloot deze kritiek ter harte te nemen.
Mooi, integer en ontroerend.

Janet Fitch - Witte Oleander, De Bezige Bij 2000

Boekenlinks:
Van dezelfde schrijfster:
Portret in zwart
Amerikaanse literatuur met ook zo'n mooie stijl:
Melinda Haynes - Moeder van Pearl
E. Annie Proulx - Ansichten
Kinderleed op het Amerikaanse platteland:
Dorothy Allison - Bastard out of Carolina
Moeders en hun kinderen:
André Alexis - De kamers van mijn jeugd

« Terug

bol

Bestel
Janet Fitch - Witte oleander
via de internet boekhandel bol