Greta Seghers - De opdrachtgeefster

"Controversiële Belgische roman over Greta Seghers en uitgeefster Angèle Manteau." 
opdrachtgeefster.gif

Greta Seghers - De opdrachtgeefster

Roddel en achterklap Een Belgische schrijfster krijgt de opdracht van een uitgeefster om haar biografie te schrijven. Alleen blijkt de uitgeefster zo moeilijk in de samenwerking dat dat al snel tot een breuk leidt. De schrijfster houdt echter vol en dankzij een Nederlandse uitgever wordt het boek toch uitgegeven. Alleen blijkt het boek heel anders geworden te zijn dan de schrijfster had gewild.

Angèle Manteau was een van de beroemdste uitgeefsters ooit in België. In 1938 zag de uitgeverij Manteau het levenslicht en bracht sindsdien vertalingen en romans uit van o.a. Paul Eluard, Colette, Edgar Allan Poe, Daniel Defoe, Gerard Walschap, Willem Elsschot, Louis Paul Boon, Hugo Claus, Hubert Lampo, Johan Daisne, Jef Geeraerts, Ward Ruyslinck en Jeroen Brouwers. Geen misselijkmakende lijst bekende auteurs. Een grote dame die al deze schrijvers wist binnen te halen.

In 1992 verscheen van de hand van Greta Seghers de biografie van Angèle Manteau onder de titel 'Het eigenzinnige leven van Angèle Manteau'. Nu kan deze uitgeversdame wel eigenzinnig zijn, tenslotte heeft ze heel wat bereikt in haar leven, de schrijfster Greta Seghers kan net zo eigenzinnig worden genoemd als het onderwerp van haar 2 laatst gepubliceerde boeken.

Al tijdens het schrijven van de biografie kregen Seghers en Manteau mot, welke tot een breuk leidde. Vervolgens ontfermde de Nederlandse uitgeverij Prometheus zich over de mislukte biografe en zag de biografie toch nog het levenslicht. Met of zonder inbreng van Angèle Manteau.

Zoals Greta Seghers al zelf schrijft in haar nieuwste roman 'De opdrachtgeefster' heeft ze het hele verhaal over het schrijven van de biografie, hoe ze over haar opdrachtgeefster dacht en vooral wat er zich allemaal rondom de uitgeefster en haar schrijvers en ex-schrijvers afspeelde, te boek gesteld in een 'roman'.

Zelfs voor iemand die niet het gerommel en geroddel in literatuurland volgt, is het voor de hand liggend dat 'De opdrachtgeefster' niet geheel fictief is. Sterker nog, het zou me niets verbazen als er maar heel weinig fictie in mee speelt. Maar dat laten we aan de echte kenners over om uit te zoeken wat waar of niet waar is.

Waar is het in ieder geval dat deze roman is geschreven naar aanleiding van de niet met open armen ontvangen biografie van Greta Seghers over Angèle Manteau. Het venijn en de teleurstelling hierover stopt de Belgische schrijfster Greta Seghers dan ook niet onder stoelen of banken in 'De opdrachtgeefster'. Ze ratelt haar frustaties af als staat ze in een beklaagdenbank. Wat natuurlijk niet de bedoeling is van een roman.

Ze doet niet veel moeite de fictieve feiten van de non-fictieve te scheiden: zo zal de romanpersonage Joris Ocker al snel een lichtje bij attente lezers doen branden. Joris Ocker staat namelijk voor de bekende schrijver Jeroen Brouwers, die vroeg in zijn carrière het boek 'Joris Ockeloen en het wachten' schreef.

Dat zowel Jeroen Brouwers als Greta Seghers elkaar nog steeds niet velen blijkt wel uit de 'Memoires' van Jeroen Brouwers (deel IV), waarin hij behoorlijk tekeer gaat over Greta Segher's werkstuk 'Het eigenzinnige leven van Angèle Manteau'. Hoe zou hij over haar nieuwste boek oordelen?

De postmoderne roman 'Het weekdier lichaam' van Hans Veranneman uit het boek 'De opdrachtgeefster' zal bij vele lezers ook een licht doen opgaan, zoveel post-moderne literatuur is er nou ook weer niet verschenen. Wat dachten we van 'Tongkat' van Peter Verhelst?

Om een lang verhaal kort te maken: 'De uitgeefster' blinkt niet uit als roman met zijn stijl van roddel en achterklap. De schrijfster krijgt geen echte verhaallijn te pakken, ook al begint het boek met de moord op de opdrachtgeefster waarna we gepresenteerd krijgen wat er aan vooraf ging. Misschien probeert Seghers met haar verhaal meerdere verdachten te creëren om het voor de lezer wat spannend te maken.

Maar ze wordt te veel in beslag genomen door haar eigen kleine vete's naast haar besognes om haar mislukte avontuur met de biografie goed te praten. En ook al geeft ze zelf toe in het boek dat ze geen thriller schrijfster is, waarom dan toch een soort thriller-achtig iets willen schrijven?

'De uitgeefster' is verrukkelijk voer voor mensen die op de voet volgen hoe het kan rommelen in uitgeversland, speciaal dan in België, maar ook Nederland kan er wat van. Voer voor roddelliefhebbers dus. Of het de moeite is voor lezers die zich daar verre van willen houden en alleen een boeiend boek willen lezen, is het nog maar de vraag of 'De opdrachtgeefster' een goeie keuze is.

GRETA SEGHERS - DE OPDRACHTGEEFSTER, De Arbeiderspers, 2004

Leeslinks
De prijskrijgende postmoderne roman:
Peter Verhelst - Tongkat

« Terug

bol

Bestel
Greta Seghers - De opdrachtgeefster
via de internet boekhandel bol