Paul Mennes - Poes poes poes

"Vlaamse roman over zonsverduistering en tv-journalisten in een klein dorp." 
poes.jpg

Paul Mennes - Poes poes poes

Niet voor de poes

Drempel is het dorpje dat in de verduisteringszone ligt van de zonne-eclips, wat maakt dat het overspoeld wordt door toeristen en persmuskieten. De laatste keer dat er wat in het dorp gebeurde was in 1972, toen de koe Steve McQueen was losgebroken.
Lena Bosendorfer stelt haar weilandje als campingplek beschikbaar en de ezel Yves St. Laurent wordt naar de stal verbannen. Samen met haar vriendin Solange gaat ze appeltaarten bakken voor al die toeristen. Haar buurvrouw, de vrome en gekke Maria Grypstaert, wil meehelpen, maar ziet dan een wonder gebeuren.
Gelukkig maar, want de tv-journalisten Frederick de Potter van tv 365 en Engelbert von Mausmatte van UTV, die zich in het kleine dorp dood vervelen in afwachting van de grote gebeurtenis en elkaar elke scoop proberen af te snoepen, staan te trappelen voor wat nieuws.
Het dorp is blij, want zo komen ze eindelijk eens op tv. Inclusief Yves St. Laurent die zich meester weet te maken van de Heilige Appeltaart.
En Everhart Parelsnoer is ook blij omdat die stomme journalist van een Engelbert van Mausmatte uiteindelijk toch zijn uitzending heeft gered.
Dat er allemaal kleine electronische storinkjes in de lucht hangen waardoor Lena's tv raar doet en haar zoon Lukas vreemde kleuren in de hemel waarneemt, daar schijnt alleen Poes Madonna alles van te weten.

Leuke satire over klein dorp dat overspoeld wordt door eclips-toeristen én journalisten. De Vlaamse auteur Paul Mennes geeft lekker af op tv-ploegen en hun hang om hypes te creëren. Ook de dorpsbewoners van Drempel worden karikaturen. Alleenstaande vrouwen of een man wiens vrouw zo vroom is dat ze maar een kleine onregelmatigheid nodig heeft om iets als een wonder te beschouwen, een dokter die met een borrel op zijn beroepsgeheim vergeet, een eigenwijze ezel, of een sekte die het einde van de wereld komt beschouwen. Maar tijdens het wachten op de eclips waren er ook een soort Poltergeisten rond, die her en der kleine electronische opschuddinkjes veroorzaken. Dat is de spanning en tegelijk ook de zwakte van het verhaal. Mennes' hilarische relaas over de dorpsbewoners waaronder Lena en haar zoon Lukas, en de tv-journalist Engelbert von Mausmatte die per ongeluk een zoen van Lukas krijgt en terstond verliefd wordt, heeft geen Poltergeisten nodig om het verhaal leuk te maken. Het is een beetje een afknapper wanneer uiteindelijk Poes Madonna het woord krijgt.
Paul Mennes schrijft kort en bondig, getuigen ook de titels van zijn vorige romans 'Tox' en 'Soap' en zijn verhalenbundel 'Web'. Deze keer een titel met maar liefst 3 woorden: 'Poes Poes Poes'. Gelukkig gedraagt Madonna zich als een echte poes gedurende het grootste deel van het verhaal, zodat we volop kunnen genieten van Mennes' schrijverskunst. Simpel maar leuk geschreven.

PAUL MENNES - POES POES POES, Nijgh & Van Ditmar, 2001

Leeslinks
Van dezelfde schrijver:
Kamermuziek
Een satire op de Amerikaanse media:
DBC Pierre - Vernon God Little

« Terug

bol

Bestel
Paul Mennes - Poes poes poes
via de internet boekhandel bol