Tineke Beishuizen - Als zand door mijn vingers

"Nederlandse debuutroman over poging tot moord en moord." 
vingers.gif

Tineke Beishuizen - Als zand door mijn vingers

Twee columnistes op Thrillerpad

De een is een roman en speelt zich af in de Dominicaanse Republiek. De ander wordt een literaire thriller genoemd en speelt in het druilerige Nederland. Laten we de subtitels maar omdraaien want de een is spannend en goed genoeg om als literaire thriller te worden gelezen en de ander is zo ontzettend saai geschreven dat het woord literair eigenlijk moet vervallen en de spanning zo ver te zoeken is dat ook het woord thriller geschrapt kan worden.

De een schrijft over een vrouw die tijdens haar huwelijksreis bijna is gewurgd door haar kersverse echtgenoot en het jaar erop het plaats van delict weer opzoekt om te begrijpen waarom dit is gebeurd. Het brengt de hoofdpersoon Filis naar een mooi rustiek hotel in de tropische Dominicaanse Republiek. Daar sluit de Zwiterse hoteleigenaresse haar weer in haar armen en Fillis kan beginnen met het zich afvragen waarom haar man Andrew opeens zijn handen rond haar keel zette. Ze gaat er een vakantieliefde aan en langzaam maar zeker weet ze de zich opstapelende mysteries te ontrafelen. Het boek heeft geen all round karakters, maar wel prettige personages die goed getypeerd zijn.

De ander schrijft over een vrouw die op een dag merkt dat haar zusje is verdwenen. Maar eigenlijk is het het gefrustreerde geschrijf over een vrouw die na haar scheiding een nieuwe vriend heeft die haar bedriegt, een bekend thema van de schrijfster die daar al meer over heeft gepubliceerd (Tineke Beishuizen/Annette Heffels - De indringster). De zoektocht naar zusjelief is een ellenlange verhandeling over een vrouw die haar leven uit de doeken doet en pas op het einde erachter komt waar haar zusje is gebleven.

Marion Pauw heeft een vlotte stijl van schrijven. Ze heeft humor en zet alles in het werk om met haar verhaal bij de eigenlijke verhaallijn te blijven waardoor de lezer gegrepen wordt door de spanning en het liefst het boek in één ruk uitleest. Bovendien heeft ze een origineel verhaal te vertellen.

Tineke Beishuizen moet eerst al haar columns als het ware in boekvorm uitschrijven waarna de lezer ook nog eens wat spanning voorgeschoteld krijgt. Bovendien is de thrillerlijn al te voorspelbaar en is daardoor uiterst saai.

'Als zand door mijn vingers' is meer geschikt voor mensen die met het verdriet zitten van een vermist familielid. Hoewel ze niet veel vrolijker van het boek zullen worden want de frustaties stapelen zich bladzij na bladzij op: een moeder die meer om haar ene dochter geeft dan de ander, volop gescheiden vrouwen, een eenzame buurvrouw met 2 honden en de mannen, die deugen natuurlijk bijna allemaal niet. Bovendien permitteert de schrijfster zich algemeenheden voor vrouwen neer te pennen, waardoor je je afvraagt wie zij dan wel niet is om dit soort dingen te suggeren. Deze columniste van Libelle kan zich maar beter bij opinie-boekjes houden en de Libelle blijven volschrijven.

'Villa Serena' daarentegen is een prima boek dat laat zien dat de schrijfster de stap van column naar een roman makkelijk kon maken. Ze durft een niet conventioneel onderwerp aan, kinetica, en haar schrijfstijl is eigentijds. Geen navelgestaar, maar prettige dialogen en nog spannend ook.

MARION PAUW - VILLA SERENA, Archipel, 2005
TINEKE BEISHUIZEN - ALS ZAND DOOR MIJN VINGERS,
De Arbeiderspers, 2005

Leeslinks
Andere Nederlandse spannende boeken:
Marjolein Houweling - Niemandsland
Corine Kisling - Afgrond
Saskia Noort - De eetclub

« Terug