Erwin Mortier - Sluitertijd

"Belgisch lommerrijk proza over een jongetje die opgroeit bij een oom en tante." 
sluitertijd.jpg

Erwin Mortier - Sluitertijd

Een koffer vol herinneringen

In een dorpje waar de klokketoren al eeuwenlang boven de huizen doezelt, waar de seizoenen vergaan in een gestadig tempo van de groene natuur die gaat en komt, groeit Joris op bij zijn oom Werner en tante Laura die een winkel hebben vol potten, blikken, bocalen en flesjes met magische inhoud. Joris' vader is dood en zijn moeder heeft voor een leven ver weg in Spanje gekozen.
Aan deze zorgeloze jeugd in het sluimerende dorpje komt in een zomer een einde als de dodenakker in de schaduw van de kerk moet worden geruimd en de roddels rond Joris' vader de oren van het opgroeiende jongetje bereiken.

Erwin Mortier weet als geen ander het verleden te doen herleven. Zijn zeer bloemrijke beschrijvingen van een zorgeloze jeugd waar stilaan barstjes in komen, zijn van adembenemende schoonheid, prachtig gerichte zinnen en woorden.
Ontdekte in 'Marcel' het hoofdpersoontje een zwarte kant van zijn familie, kwam in 'Mijn tweede huid' de hoofdpersoon achter zijn liefde voor zijn schoolmaatje, 'Sluitertijd' werkt als een fotoalbum, waar de tijd is gevangen in fotografisch kiekje. Foto's van zijn vader, van Joris tussen zijn ouders in, van zijn mooie moeder, maar ook foto's van oom Werner als jongeman en van tante Laura als mooi meisje, ze vormen een wereld die Joris koestert tesamen met zijn andere herinneringen van zijn jeugd die hij doorbracht bij zijn oom en tante.
Hoe mooi Mortier ook schrijft, in deze derde roman vol heimwee naar mooie zomers en een zorgeloze jeugd bekruipt je wel even het gevoel dat je dit al eerder gelezen hebt. Ook al lijken de huizen uit 'Marcel' en 'Mijn tweede huid' niet helemaal op elkaar, de kleine familiegeheimen die op de achtergrond loeren om een einde te maken aan een onbekommerde kindertijd redden dit boek niet van een déjà vu. 'Sluitertijd' lijkt het zoveelste proza-stukje over weer een jeugd die Mortier maar niet loslaat. Huizen bevolkt door ooms en tantes die mysterieuse handelingen uitvoeren, eenzame nachten op een kamertje wiens geografie de hoofdpersoon kan dromen, levende huizen met donkere kamers op een ongerept Belgisch platteland zijn Mortiers bekende ingrediënten.
Gelukkig blijft zijn lommerrijke taal zijn grootste kracht en is zijn derde roman weer genieten voor Mortiers grootste fans. Maar misschien dat het tijd wordt voor Erwin Mortier om hiermee zijn kindertijd te sluiten.

ERWIN MORTIER - SLUITERTIJD, Cossee, 2002

Leeslinks
Van dezelfde schrijver:
Marcel
Mijn tweede huid
Nog meer jeugdherinneringen uit België:
Eric de Kuyper - De hoed van tante Jeannot

« Terug

bol

Bestel
Erwin Mortier - Sluitertijd
via de internet boekhandel bol

Sluitertijd
Sluitertijd
Erwin Mortier