Ruchir Joshi - De laatste straaljagerlach

"Turbulente Indiase roman die verhaalt over 3 generaties IndiĆ«rs van 1930 tot 2030." 
straaljagerlach.jpg

Ruchir Joshi - De laatste straaljagerlach

Een fascinerende blik in toekomst en verleden

Paresh, een al oude Indiase fotograaf in 2030, moppert op de nieuwe systemen, zet koffie in zijn antieke Alessi-koffiezetapparaat, ziet vliegtuigen en helicopters aan zijn terras in Calcutta voorbijkomen en vecht nog steeds met de moderne communicatiemiddelen van schermen die van alles aangeven. Ondertussen maakt hij zich zorgen over zijn dochter Para die ergens in een ruimtestation verblijft, van waaruit ze als vechtpiloot strijdt tegen vijand nr. 1 van India: Pak-Saudi (Pakistan-Saoudie Arabië).
Paresh is een Gujurati en zijn vader was een schrijver, Mahadev Bhatt, die zijn moeder, Suman, bij een geweldloze demonstratie tegen de Engelsen in Ahmedabad ontmoette. Paresh' werk heeft succes tot in Europa waar hij een tijd in Parijs heeft gewoond, en waar hij van de Duitse Anna zijn dochter Para heeft gekregen. Maar hij heeft meer vrouwen gehad, zoals Margali in Parijs en Sandi in India. Hoewel hij in Parijs bekend en vereerd werd als fotograaf, werd het milieu in Europa zo racistisch dat hij toch weer terugging naar India.
Samen met zijn vrienden Viral en Kalikaku is Paresh de 21ste eeuw ingegaan, die turbulent is en vol oorlogen. Al stoeiend met de 'moderne' apparatuur overdenkt Paresh zijn leven, net als Para die problemen heeft in haar ruimteschip.

Turbulente verhalen rond een Indiase fotograaf, Paresh Bhatt, wiens ouders uit de Ghandi-Neru periode komen (midden 1900) en wiens dochter als straaljagerpiloot vecht in de Grote Oorlog tegen Pakistan (2030).

Ruchir Joshi, een Indiase documentairefilmer, spiegelt in deze debuutroman zijn land in een wirwar van verhalen die rondspringen in één eeuw waarvan zo'n 30 jaar toekomst. Van algemene beschouwingen over politiek en oorlogen, naar intieme details van het gewone leven. Nu eens niet genomen vanuit het perspectief van de armoede of de poëzie van het Indiase leven, maar vanuit een spectrum van politiek, macht en oorlog. Via een toekomst vol nieuwe technische snufjes stuift de schrijver caleidoscopisch het verleden in en zoomt soms ook in op huiselijke taferelen van de midden-klasse familie Bhatt. Soms spannend, soms poëtisch, soms vol humor, soms verwarrend, intrigerend.

Paresh Bhatt is in 2030 een oude man, die mijmert over het verleden. Hoewel hij gek is op zijn enige dochter Para, vraagt hij zich toch af hoe het mogelijk is dat een meisje, die zoveel op haar oma Suman lijkt die tegen geweld was, een zo gewelddadige carrière heeft uitgekozen.

Para op haar beurt heeft boosheid in zich: is zij wel uit liefde geboren? Verscheurd tussen een Duitse moeder en Indiase vader, een jeugd in Parijs, kiest zij dubbel en dwars voor haar vaderland India en haar familienaam Bhatt en zal zij haar land tot de dood verdedigen. Haar laatste teken van leven is een handgeschreven briefje aan haar vader met de vulpen van haar opa.

Het boek gaat niet alleen over macht, oorlog en toekomst, hoewel die wel het boeiende kader van het verhaal vormen. Het gaat over 3 generaties Indiërs, die allen in hun eigen tijd leefden: Mahadev en Suman Bhatt, die demonstreerden tegen de Engelsen en vervolgens hun leven opbouwden in Calcutta dat maar bleef uitdijen. Hun achtergrond is het India van de Indiase onafhankelijkheid, het ontstaan van Pakistan en de Tweede Wereldoorlog. Paresh, hun zoon, wordt fotograaf en verkent de grenzen van kunst en de hedendaagse internationale wereld omdat het reizen per vliegtuig opeens de wereld dichterbij brengt. Zijn dochter Para, internationaal geboren in een tijdperk van computers en videospelletjes, gaat actief aan de futuristische oorlog mee doen.

Ruchir Joshi's toekomstvisies zijn mooi gedoseerd, niet overdreven en geven interessante gedachtengangen. India zit vol met Japanners, die de dienst uit lijken te maken, zowel op technisch gebied als in het dagelijks leven. De technische snufjes zoals communicatiesystemen, waterpillen en computerspelletjes worden zonder al te grote ophef beschreven en zijn soms vermakelijk (kleding!). Hoewel je je af en toe in een science fiction-roman waant, blijft de hedendaagse tijd de boventoon voeren.

De diverse verhalen springen van hak op de tak, ook met de hoofdpersonages. Niet alle verhalen zijn duidelijk zoals dat van Kalidas en Bose in de Russische Goelag Archipel, maar uiteindelijk laat de schrijver wel alle lijnen weer samenkomen.

Zoals de verhalen een mengelmoes van tijden en personen zijn, is ook de schrijfstijl van Ruchir Joshi. Sommige korte zinnen of uitroepen zijn in het Indiaas, soms zelfs niet vertaald. De stijl is Indiaas/ Engels en voert de boventoon, wat het boek bij vlagen zelfs komisch maakt.

'De laatste straaljagerlach' is zeer origineel opgezet, het verhaal is boeiend en onderhoudend, de schrijfstijl is heerlijk. Een boek voor India-liefhebbers, uiteraard, maar ook voor vliegtuigliefhebbers (want die vliegen je gedurende alle verhalen om de oren met merk + typenummer), voor historici wegens interessante toekomstvisies, maar bovenal een boek voor literatuurliefhebbers. Een boek om meteen weer opnieuw in te beginnen .

RUCHIR JOSHI - DE LAATSTE STRAALJAGERLACH (The last jet-engine laugh) De Geus, 2003

Leeslinks:

Een andere grootse familieroman over India:

Vikram Seth - De geschikte jongen
Een indrukwekkend boek over India:
Vikram Chandra - Godenspelen

Over het conflict tussen Pakistan en India:

Kamilla Shamsie - Kartografie
Nog meer boeken over India

« Terug

bol

Bestel
Ruchir Joshi - De laatste straaljagerlach
via de internet boekhandel bol