Ann Patchett - Belcanto

"Geromantiseerd verhaal over operazangeres die met een groep mensen gegijzeld wordt in Zuid-Amerikaans land." 
belcanto.jpg

Ann Patchett - Belcanto

Romantische muzikale gijzeling

Katzumo Hosokawa, een grote Japanse industrieel, was uitgenodigd zijn verjaardag te komen vieren in een klein Zuid-Amerikaans landje dat hij zelf nooit bezocht zou hebben, ware het niet dat ze voor dit verjaardagsfeest de populaire operazangeres Roxane Coss hadden uitgenodigd. De Zuid-Amerikanen hoopten dat Hosokawa een fabriek in hun land wilde bouwen, maar Hosokawa kwam alleen voor de muziek.
Toen Roxane haar 6 geprogrammeerde nummers had afgerond, viel het licht uit en toen deze weer aan ging, werden de ca. 200 gasten omringd door terroristen die op zoek waren naar de president.
De president had zich echter afgemeld, hij wilde zijn favoriete soap op tv niet missen. Deze reden was zo bot dat de terroristen het niet meteen geloofden. Iedereen moest op de grond gaan liggen en nadat was vastgesteld dat de president zich inderdaad niet onder het internationale gezelschap bevond, besloten de generaals van de guerilla's het hele gezelschap te gijselen.
Later werd het personeel, de vrouwen, kinderen en zwakken vrijgelaten. Alleen belangrijke mensen bleven over. Als enige vrouw Roxane, omdat haar begeleider niet zonder haar wilde en de terroristen inzagen dat Roxane een belangrijke gijselaar voor de onderhandelingen kon zijn.

De Amerikaanse schrijfster Ann Patchett was zo onder de indruk van het gijselingsdrama in 1996 in de Japanse ambassade in Lima, Peru, die 3 maanden duurde, dat ze er al haar ingrediënten uit oppikte voor deze roman. Voor 98 % fantasie, geeft ze zelf toe. Haar grootste input was dat ze vond dat de gegijselden muziek nodig hadden in de vorm van een operazangeres, in de echte gijseling waren alle vrouwen vrijgelaten.
'Belcanto' is Patchett's vierde boek. Het kreeg in 2002 de PEN/Faulkner prijs.

De hoofdkarakters, Hosokawa, Roxane, Gen en Carmen bouwt ze uit als echte romankarakters en het zijn vooral de hoofdpersonen die hun geluk in het gijselingsdrama vinden: Hosokawa die in zijn drukke leven bijna geen tijd vond voor zijn geliefde opera en nu buiten alle muziek ook een echte operazangeres leert kennen en tijd heeft om buitenlandse talen te leren, Roxane, die haar leven voortzet met haar zangoefeningen en verliefd wordt op Hosokawa, Gen die als vertaler voor Hosokawa werkt, maar nu in het middelpunt van belangstelling staat door zijn talenkennis en verliefd wordt op het mooie guerillameisje. Carmen, het kansarme Zuid-Amerikaanse meisje die eindelijk de kans krijgt zich kennis eigen te maken.
Naast deze hoofdkarakters vormen de bijkarakters ook mooie rollen zoals de vice president die eindelijk tijd vindt om zijn huis te koesteren en een belangrijker rol krijgt dan in het echte leven, de jonge priester die ervoor had gekozen de gegijselden bij te staan en te blijven, die opeens volop in zijn functie kan staan, de Fransman Thibault die als enige zijn vrouw mist en tenslotte de Zwitser Messner, die als onderhandelaar optreedt en de villa in- en uitgaat, bekijkt de gegijselden steeds meer met jaloerse ogen omdat er een soort intiem leven in de villa ontstaat waar hij geen deel van uitmaakt.

De verhaallijn begint bij een gijselingsdrama dat uitvloeit naar een onecht leven waar de realiteit is buitengesloten en waar binnen de mensen zich hebben aangepast, zo goed zelfs dat hun nieuwe leven hun meer geluk brengt dan hun oude leven. Ook voor de bijna kindsoldaatjes gaat dit op: door het contact met de door hen gevangen gehouden groep gecultiveerde mensen kunnen ze hun aanleg ontwikkelen: Carmen met talen, een ander in het schaakspel, een ander zijn zangkunst. Zij, die ergens uit de jungle lijken te komen, worden opeens geconfronteerd met een luxe wereld met heerlijk ruikende zeepjes, goede bedden en beddengoed, eindeloos stromend water en doorspoelende wc's, de wereld van de tv en altijd veel eten.
De generaals van de terroristen komen het minste uit de verf. De goede generaal, die last van gordelroos heeft, beseft uiteindelijk dat ze in een impasse leven en het lijkt er zelfs op dat de gegijselden de dienst zijn gaan uitmaken. Voor beide partijen geldt aan het einde van het boek dat niemand een einde aan de gijseling lijkt te willen, zozeer zitten ze alweer vastgeroest in hun nieuwe leven.

Het verhaal is boeiend en meeslepend verteld, de personages zijn mooi uitgebouwd, maar wel erg geromantiseerd. Ik kan me voorstellen dat dit soort dingen kunnen gebeuren bij een gijselingsdrama, maar Ann Patchett schildert het iets te zoetig af en maakt van een drama een sprookje. Geen rauwe tonen of karakters, geen grote verschillen tussen mensen uit een zeer arme omgeving en mensen die zeer gecultiveerd zijn. En juist omdat de roots van het verhaal uit het werkelijke gijselingsdrama van Peru zijn gekomen, geeft dat een kleine bittere nasmaak. Ik zou me kunnen voorstellen dat een schrijver die de zelfkant van het leven beter kent en ook beter met de verschillende kanten van een drama om kan gaan, hier een nog boeiender boek over weet te schrijven.

ANN PATCHETT - BELCANTO (Bel Canto, vert. A. Leistra) Meulenhoff, 2002

Leeslinks
Nog meer muziek en drama:
Joyce Hackett - Het verstoorde evenwicht
Over een serieuse ontvoering:
Gabriel GarcÍa Marquez - Ontvoeringsbericht
Van een in Zuid-Amerikaanse ontvoerde politicus:
Ingrid Betancourt - Woede in het hart

 

 

 

« Terug

bol

Bestel
Ann Patchett - Belcanto
via de internet boekhandel bol