Erling Jepsen - De kunst om in koor te huilen
Erling Jepsen - De kunst om in koor te huilen
Het leven door een kinderbril
Familieromans zijn er te kust en te keur. Vooral in Noord-Europa lijkt dit genre bijzonder populair. En keer op keer lukt het een schrijver weer met een originele roman te komen. Ditmaal eentje uit Denemarken van de Deense schrijver Erling Jepsen.
Hoe maak je de zoveelste familieroman tot een succes? Het zijn de dingen die je de familie laat beleven en de stijl waarin je het verhaal schrijft. Jepsen heeft gekozen voor de 11-jarige Allan als hoofdpersoon en verteller, die op wanhopige manier probeert zijn familie bij elkaar te houden. Jepsen probeert het verhaal zoveel mogelijk vanuit het perspectief van een naïef jongetje te schrijven, die zowel vertederend als wreed uit de hoek kan komen. Hoewel Allan ongeveer wel begrijpt dat de melkwinkel annex supermarktje van zijn ouders niet loopt als de mensen zijn vader niet aardig vinden, heeft Allan nog geen idee wat goed of slecht is in het gezin. Alles wat Allan weet is dat wanneer zijn vader gelukkig is, het hele gezin ook gelukkig is.
Maar hoe je maak je je vader gelukkig? Als Allan’s vader ongelukkig is, is het goed wanneer Allan’s zusje Sanne bij haar vader op de bank in de woonkamer gaat slapen. Daar wordt hij blij van. Allan’s vader wordt ook gelukkig wanneer hij samen met Allan een grafrede kan spreken bij een begrafenis, zodat iedereen achteraf naar hen toe komt om hen complimentjes te maken. Maar dan moet er wel iemand dood gaan en daarvoor kan Allan zich richten tot zijn god Tarriël: een mix tussen de beschermengel Gabriël én Tarzan...
De lezer begint echter steeds meer te begrijpen wat er in het gezin speelt. Bovendien lijkt een aantal wensen van Allan uit te komen, in zijn ogen een oplossing om zijn vader te helpen, maar in de echte wereld wel erg schokkende gebeurtenissen...
Uiteraard escaleert het hele verhaal, wat ook weer wat spanning brengt. Het verhaal is doorspekt met zwarte humor en ook wordt de Deense maatschappij in een klein plattelandsdorp anno jaren 60 met het nodige sarcasme gezien door de naïeve bril van Allan: de eerste tv-toestellen, de nozems, de opkomst van de zelfbedieningszaken.
‘De kunst om in koor te huilen’ is een onderhoudende familieroman over een ontspoorde vader die onbedoeld door zijn 11-jarige zoontje wordt ontmaskerd. Hilarisch met een bittere ondertoon.
ERLING JEPSEN - DE KUNST OM IN KOOR TE HUILEN (Kunsten at graede i kor, vert. Diederik grit en Edith Koenders), Cossee 2008
Leeslinks
Meer opmerkelijke familieromans uit het noorden:
Jonny Halberg - De overstroming
Mikael Niemi - Popmuziek uit Vittula
Per Petterson - Paarden stelen
Lars Saabye Christensen - De halfbroer
