Kate DiCamillo - Desperaux

"Of het verhaal van een muis, een prinses, een schoteltje soep en een klosje garen" 
despereaux.jpg

Kate DiCamillo - Desperaux

Despereaux Tilling is een muis, anders dan andere muizen. Hij heeft grote oren en gedraagt zich behoorlijk eigenzinnig, zoekt niet voortdurend naar eten, houdt van muziek en leest zelfs boeken (in plaats van ze op te eten...)! Erger nog, hij wordt verliefd op een echte prinses. Maar zijn abnormaal muizengedrag zorgt ervoor dat hij door de Muizenraad wordt verbannen naar de donkere kelder van het kasteel. Dapper als hij is, redt hij zichzelf uit deze hachelijke situatie. Despereaux blijkt een echte held te zijn!

In diezelfde kelder woont de rat Roscuro, die heel verbitterd is en op een dag zijn hart brak. Roscuro haat duisternis en wil niets liever dan naar het licht gaan. Op een dag waagt hij zich in het kasteel en doet de koningin zo hard schrikken (hij valt in haar soep) dat ze sterft. Waarop de koning een nieuwe wet uitschrijft dat alle ratten, soep en al wat met soep te maken heeft verbannen wordt. Vanaf die dag wil Roscuro maar één ding: wraak nemen op de prinses, die hem met haar ogen vol weerzin aankeek.
Hij schakelt de hulp in van een heel dom, suffig en klunzig dienstmeisje, Zeugje Modder. Die werd indertijd door haar vader verkocht aan een boosaardige man, die haar zo hard en zo vaak om de oren sloeg dat ze bloemkooltjes I.p.v. oren kreeg en quasi doof werd. Samen bedenken ze een plan om de prinses te ontvoeren naar de kelder.
Maar dat is buiten Despereaux gerekend. Net als de ridder in zijn lievelingsboek is hij dapper genoeg om de prinses te redden, met de hulp van een klosje garen. En dat lukt ook! Ze leefden allemaal trouwens nog lang en gelukkig. Soep mag terug worden opgediend in het koningrijk, Zeugje wordt opnieuw met haar berouwvolle vader hereningd, Roscuro mag vanaf nu ook in het kasteel op tocht en Despereaux en prinses Erwt worden vrienden. Trouwen doen ze niet, maar ze leefden wel lang en gelukkig...

De Amerikaanse Kate DiCamillo debuteerde met 'De zomer van Winn-Dixie' waarmee ze meteen een bestseller schreef en een Newbery Honor Medal kreeg. Die Newbery Medal kreeg ze ook voor 'Despereaux'. In dit boek betrekt ze de lezer heel sterk in het verhaal door hem voortdurend aan te spreken, uitleg te geven over moeilijke woorden en structuur van het verhaal te verduidelijken. Op deze manier keert ze terug naar de oeroude traditie van het verhalen vertellen (en maakt ze van dit verhaal een pracht van een voorleesverhaal). Tegelijk distantieert ze zich van het traditionele sprookje en komt ze als verteller heel direct en uitdrukkelijk de fantasiewereld binnen.
Dit heel ouderwetse en toch verrassende sprookje heeft een duidelijke structuur: het is opgedeeld in 4 boeken en een einde (staart). Die staart haalt ze er uitdrukkelijk bij, want in het verhaal verliest Despereaux zelf zijn staart op een behoorlijk wrede manier. Elk boek heeft een ander personage in de hoofdrol. Gekke personages die onvermijdelijk samen worden gebracht in een vreemde climax. Het is een fantasierijk verhaal vol avontuur, spanning, vriendschap en humor. Over moed, vergevingsgezindheid en de troostende werking van soep... Met heel passende illustraties van de Nederlandse illustrator Philip Hopman.

Despereaux
Of het verhaal van een muis, een prinses, een schoteltje soep en een klosje garen
Vanaf 9 jaar
Originele titel: The Tale of Desperaux, being the story of a mouse, a princess, some soup, and a spool of thread
Tekst: Kate DiCamillo
Illustraties: Philip Hopman
Vertaling: Martha Heesen
Querido, 2005

I.D.

« Terug