Gerda den Dooven - Soepkinders

"Twee meisjes op zoek naar een nieuwe moeder." 
soepkinders.gif

Gerda den Dooven - Soepkinders

Soepkinders kan je nauwelijks een traditioneel sprookje noemen. Het is wel een verhaal vol fantasie, maar heeft iets heel bevreemdends en zelfs griezeligs. En dat is dan weer heel eigen aan de teken- en schrijfstijl van Gerda Dendooven. Haar heel grafische, eigenzinnige stijl werd al driemaal bekroond met een Boekenpauw, een Gouden Uil (Luna van de boom) en een Zilveren Penseel (De verliefde prins). Recent kreeg ze in Vlaanderen nog de Cultuurprijs voor de Jeugdliteratuur. Een bezige bij, die niet enkel illustreert, maar ook zelf schrijft (Mijn mama, Samen in bed) en ook op het toneel staat. Soepkinders verschijnt trouwens niet enkel in boek, maar toert ook rond als theatervoorstelling.

Twee mooie meisjes, zusjes, in een bos. Ze zijn verdrietig omdat hun moeder er niet meer is en ze besluiten op zoek te gaan naar een nieuwe moeder en een nieuwe thuis. Maar hun tocht is er een vol gevaar en vreemde ontmoetingen. De meest bizarre personages komen ze onderweg tegen. Reus van Ver wil niets liever dan hen opeten, de twee vaders nemen hen mee naar hun huisje vol vreemde gewoontes, het Botermelkvrouwtje dat hals over kop verliefd wordt op de Reus, de kat Fritz die hen echt wil helpen...
Tot meneer Broek hen naar een huis brengt waar een gedrocht van een vrouw woont. Moeke heeft een hart van goud, zorgt voor lekker eten, een zacht bed en een warme thuis. Alles lijkt goed, maar de twee zusjes knuffelen nooit met Moeke. Ze vinden haar lelijk en haten haar geur. Ze stoppen Moeke in bad en geven haar een volledige make-over als het ware. Ze transformeren haar in de beste moeder van de wereld. En leefden nog lang en gelukkig...

Een maf verhaal met aparte decors en personages, die vormgegeven worden in even aparte rood-zwarte illustraties. Een eigenwijs, hedendaags sprookje over op zoek zijn naar warmte, liefde, veiligheid. Met soep als steeds terugkerende, rode draad doorheen het verhaal. Soms wat griezelig omwille van de vaak onvriendelijke, vreemde karakters, omwille van de duistere, donkere omgeving (bos, een ondergrondse gang, holen en gesloten huizen), omwille van de spanning en het thrillerachtige van de plot, omwille van de expressionistische illustraties. Maar tegelijk heel menselijk omwille van het verlangen naar warmte, het missen van een moederfiguur en de drang naar perfectie en de ietwat ambigue emoties die in de hoofdpersonages schuilen. Een eigenzinnig sprookje met heel wat onderliggende niveaus. Knippen, plakken, stempelen, niets is Gerda Dendooven's stijl vreemd. Haar werk zit steeds vol beweging, extreme emoties en grijpt terug naar grafisch werk van de jaren 50. Op het eerste gezicht wat bevreemdend, maar vol uitdagingen en humor. En met een toch wel maf en onverwacht, maar bijzonder gelukkig einde, geheel in de oeroude sprookjestraditie...

Soepkinders
Vanaf 10 jaar
Tekst en Illustraties: Gerda Dendooven
Querido, 2005

I.D.

« Terug