Martine Murray - Het bijna ware verhaal van Cedar B. Hartley

"Over een meisje die van plan was een gewoon leven te leiden." 
cedarbhartley.gif

Martine Murray - Het bijna ware verhaal van Cedar B. Hartley

Cedar B. Hartley (maar ze noemt zichzelf liever Lana Monroe) is twaalf, bijna dertien, onuitstaanbaar en potentieel berucht. Ze woont alleen met haar moeder en haar hondje Stinky. Haar vader is overleden aan een hartaanval toen ze heel klein was. Maar dat blijkt later helemaal niet waar te zijn.
Haar broer Barnaby is weggelopen van kostschool en zwerft door West-Australië. Nu stuurt hij kaarten overal vandaan met gekke gedichtjes.
Dit alles maakt dat Cedar zich best alleen voelt, ook omdat haar moeder twee banen heeft.

Straatactiviteiten vermijdt Cedar liever, zij is meer van de kliekjes. Haar kliekje bestaat meestal uit drie personen. Zo is Caramella Zita een briljant artiest, alleen weet ze dat zelf helaas niet. Dat weet alleen Cedar.
Dan heb je Ricci, die is ongeveer vijftig of zestig. Zij is Joegoslavische en leeft alleen met haar hondje Bambi die ongeveer twee keer zo groot is als een pantoffel. Ricci kan naar een regenboog kijken en je vertellen wat die denkt.
Door de verdwijning van Stinky ontmoet Cedar Kite die fantastische acrobatishce trucs kent. Zijn ouders hebben in het circus gewerkt en zo heeft hij het geleerd.
Cedar wil ook heel graag acrobatiek leren en ze vindt Kite wel heel interessant. Ze gaan elke dag na school oefenen.
Door Kite leert Cedar Oscar kennen, die hersenbeschadiging heeft opgelopen en heel wijs en artisitek is.

Op een dag vertelt Ricci dat Bambi een dure operatie nodig heeft, en dat zij die niet kan betalen. Dan besluit Cedar Ricci te helpen met een prachtig plan.


Over het verhaal
Martine Murray beschrijft heel mooi en luchtig hoe Cedar zich een plaatsje in haar wereld probeert te verwerven. Dat doet ze vanuit de beleveniswereld van Cedar, vergezeld door simpele en grappige tekeningetjes. Ook de acrobatische oefeningen tekent ze heel duidelijk. Maar ze geeft in het begin wel aan dat de oefeningen niet moeten worden geprobeerd zonder begeleiding: "anders stoot je misschien je hoofd of krijg je een erg zere kont".

Cedar leeft in een wijk bewoond door mensen die afkomstig zijn uit verschillende landen. Haar ouders waren hippies (vandaar haar naam: zij is naar een boom vernoemd) en ze hebben alleen maar macrobiotisch eten in huis. Ze doen boodschappen bij de Vrienden van de Aarde, drinken bananenmilkshakes met sojamelk en de buurt heeft ook een Bewustzijnsboekhandel. Maar er zijn ook drugsverslaafden en drugsdealers.
Er zijn zoveel verschillende mensen met hun gevoelens en manier van leven.

Door Cedar ontstaat er een groepje met mensen die allemaal hun eigen talenten hebben. Ze worden vrienden met elkaar, maar vooral met zichzelf.
Als Cedar hoort hoe er over haar familie wordt gepraat (Barnaby is een dief en haar vader was een drugsverslaafde) voelt ze zich zo rot dat ze besluit weg te lopen. Ze komt Oscar tegen die net een tekening in haar brievenbus wilde stoppen. Hij zegt haar dat zij het middelpunt is van het groepje. "Jij hebt zaadjes geplant. Jij hebt talent voor het kweken van mensen."
Deze alinea raakt de kern van het boek: als mens, maar zeker als (beginnende) puber wil je allemaal horen dat je speciaal bent, dat jij je eigen plekje in de wereld hebt. Je bent een belangrijk onderdeel van je vriendengroep en familie. De problemen die Cedar daarmee heeft zijn heel herkenbaar beschreven.

Zo wordt Caramella van een verlegen, mollig meisje inderdaad de artieste die Cedar in haar zag. Oscar krijgt de rol van verteller omdat hij zulke mooie dingen kan zeggen. De vader van Kite verandert van een zielige, verlegen vader in een sterke regisseur. Hij bloeit helemaal op omdat hij toch met zijn werk bezig kan zijn en de kinderen daarmee kan helpen, ondanks zijn handicap. Kite durft veel meer te laten zien wat hij denkt en voelt. En dat allemaal omdat ze samen iets maken waarin ze elkaar stimuleren en helpen.
En Cedar? Die voelt zich niet meer alleen en laat zich niet meer kisten door Harald, Marnie en Aileen. Cedar zal inderdaad een ongewoon leven leiden, maar dat wordt geaccepteerd en sterker nog, de mensen houden daarom van haar.

Over de schrijfster
Martine Murray heeft, naar eigen zeggen, veel langer gestudeerd dan eigenlijk nodig was. Ze heeft dans, danstherapie, schilderen en schrijven gestudeerd op de kunstacademie. Later is ze zich gaan verdiepen in de acrobatiek. Dit alles heeft ze geprobeerd te combineren in theater.
In de tussentijd schreef en illustreerde ze twee prentenboeken: 'Een hond genaamd Beer' en 'Een eland genaamd Muis'.

Ze maakt lange wandelingen met haar hond Beer. Tijdens die wandelingen krijgt ze haar ideëen. Voor haar is de vriendschap met dieren heel belangrijk omdat je zo contact houdt met de natuur. Het zorgt ervoor dat je natuurlijk en speels blijft. Dat is wat ze in haar schrijven probeert naar boven te laten komen.

Ze zegt zelf dat het boek gaat over ergens bijhoren. Maar ergens bijhoren zonder dat je jezelf daarvoor hoeft te veranderen. "Het gaat over de problemen die we soms hebben als er geen plaatsje voor ons klaarstaat dat precies op maat is gemaakt. Dan moeten we het zelf maken en pas dan kunnen we stralen. Dat is beter dan proberen in een ander plekje te passen waardoor we ons moeten aanpassen en we niet meer kunnen stralen en schitteren."
Het boek gaat ook over familie en vriendschap. Het kan soms zo moeilijk zijn om zo dicht op elkaar te leven en met elkaar om te gaan.

'Het bijna ware verhaal van Cedar B. Hartley' is en heel herkenbaar geschreven boek voor kinderen die het grote leven beginnen te ontdekken.

Het bijna ware verhaal van Cedar B. Hartley (The slightly true story of Cedar B. Hartley, vert. Maarten Polman) Vassallucci, 2003

Andere boeken van Martine Murray:
Een hond genaamd Beer
Een eland genaamd Muis


(S.v.B.)

« Terug

bol

Bestel
Martine Murray - Het bijna ware verhaal van Cedar B. Hartley
via de internet boekhandel bol

Het beetje ware verhaal van Cedar B. Hartley
Het beetje ware verhaal van Cedar B. Hartley
Martine Murray