Dirk Nielandt - Heimween

"Een klein draakje neemt afscheid van zijn mama." 
heimween.gif

Dirk Nielandt - Heimween

In Heimween moet het kleine draakje Rufus ook afscheid nemen van zijn mama, maar dan wel maar voor even. Hij gaat logeren bij zijn oma. Eerst vol enthousiasme, spelletjes en goede moed. Later als het bedtijd is met tranen en heimwee. Gelukkig is oma er: zij weet precies wat er met Rufus mis is en kent ook de perfecte remedie.

Een heel teder en lief verhaal dat vele (groot)ouders vast herkennen. Kleuters hebben het vaak moeilijk als ze een nachtje elders gaan slapen. Kussen en knuffels zijn niet dezelfde, het bed ruikt anders en tranen zijn niet ver af. De wisselende stemmingen van Rufus worden knap in beeld gebracht door An Candaele. Zij stopte heel wat variatie in de compositie en de invulling van de pagina's: soms een beeld paginagroot, verschillende figuren verspreid over de pagina's, stripachtige bladzijdes... Ook de kleur speelt een grote rol: oranjerood staat voor warmte, geborgenheid. Blauw staat voor herinneringen, wat veraf is. Ze bewijst dat draken niet altijd monsters zijn, maar net zo goed grote knuffelbeesten. Een verrassend vurig en herkenbaar prentenboek voor al wie zijn mama even moet missen.

Heimween
Vanaf 3 jaar
Tekst: Dirk Nielandt
Illustraties: An Candaele
Davidsfonds/Infodok, 2006

I.D.

« Terug