Carli Biessels - Tussen Mees en Mol

"Echte vrienden hebben veel te bespreken." 
meesenmol.gif

Carli Biessels - Tussen Mees en Mol

Vanaf 8 jaar.

De winter is nog net niet afgelopen als de grond opengaat en Mol tevoorschijn komt. 'Hallo, is daar iemand?' roept hij. Waarop Mees antwoordt met 'Sjiep'. Het dier van de grond met de bontmuts en dat van de lucht met een pet zijn vanaf dat moment samen in Tussen Mees en Mol van Carli Biessels. Iedere dag zoeken ze elkaar op om te praten. Er is veel te bespreken: de natuur en al haar verschijnselen, waarover (vooral grote) mensen nauwelijks meer nadenken en vragen stellen. Mees en Mol vertellen elkaar alles wat ze denken, zien, zich afvragen en dromen. Gewoon alles wat ze bezighoudt. Niet eens omdat ze per se op zoek zijn naar antwoorden, maar meer om te wereld te kunnen bevatten. Al pratend komen ze tot hele eigen verklaringen, maar ze zijn het zelden met elkaar eens. Mees noemt het uitkomen van de bloemen van de toverhazelaar toveren. Mol vindt dat de struik zich ieder jaar weer vergist als hij zijn bloemen al laat zien terwijl het nog vriest. Als Mol vertelt dat hij een dal heeft gegraven, vraagt Mees enthousiast of het er een is met bloemen en gras. Waarop Mol verzucht dat zijn dal diep onder de grond ligt. Ook minder 'natuur'lijke zaken worden besproken. Bijvoorbeeld het luiden van de 'stenen boom zonder takken of bladeren'. Mees vindt het vreselijk, maar Mol noemt het prachtig. Een enkele keer zijn ze het wel met elkaar eens. Ze vinden alletwee dat de sporen van de paddestoel eruitzien als plooien en dat hij dus opgevouwen moet zijn geweest. En dat de Weetgier knap is, daar twijfelen ze beide ook niet over.

Als lezer moet je je gewoon laten meevoeren met de dialogen om aan het eind van elk verhaal weer te worden verrast. Dat laten meevoeren gaat heel makkelijk, omdat de lezer zich, door de gedetailleerde beschrijvingen en de dialogen, de taferelen tussen Mees en Mol precies voor zich ziet. Natuurlijk mogen daarbij de prachtige duotoon illustraties van Marije Tolman niet worden vergeten. In alle opzichten verbeelden, maar vooral, versterken de tekeningen het verhaal. Ze zijn even direct en bevatten evenveel eenvoud, humor en verwondering als de tekst. 
En als je dan alles hebt gelezen, nog eens gelezen, bekeken, nog eens bekeken en het boek hebt dichtgeslagen, kun je alleen maar verzuchten: 'Wat was dat mooi!'


Carli Biessels - Tussen Mees en Mol, met tekeningen van Marije Tolman, Van Goor, 2002

P.M.

 

« Terug