Pieter Gaudesaboos - Roodlapje

"De fantasie verjaagt de eenzaamheid." 
roodlapje.gif

Pieter Gaudesaboos - Roodlapje

Vanaf 9 jaar.

Bij het zien van het prentenboek Roodlapje van Pieter Gaudesaboos zou de lezer het gevoel kunnen krijgen een sprookje te gaan lezen. Een eigentijdse versie van de alom bekende vertelling over Roodkapje van de gebroeders Grimm. Daarbij zouden de achterflap en de schutbladen de lezer kunnen doen geloven dat het meisje deze keer niet wordt opgegeten door de grote boze wolf, maar door een stier. Toch is het niets van dit alles. Natuurlijk bestaat er wel een gelijkenis. Ook Roodlapje begint met 'Er was eens' en gaat over een meisje van een jaar of acht. Maar voor het overige is er geen enkele overeenkomst met het oude sprookje.
In het boek van Gaudesaboos maakt de lezer kennis met Lapje. Een meisje dat altijd een rood kleedje en een rood hemd draagt en bovendien in het bezit is van rode schoenen, een rode zakdoek, een rode fiets, rode lijntjes in haar hand, rode boeken in haar tas, een rode gieter, rode dobbelsteen, rood tuinhek en nog veel meer rode dingen. Alles wat ze heeft is rood. Maar alleen vanwege het rode kleedje en het rode hemd noemen de mensen in het dorp haar Roodlapje.
Roodlapje vertelt over een konijn dat ze ziet in het bos, over haar vriendin Anna, over haar vader die werkt als standbeeldman en over haar moeder. In flarden krijgt de lezer een beeld van Lapje, haar leven en vooral van haar fantasie. Want Lapje is zo eenzaam dat ze stieren heeft bedacht. De stieren houden haar gezelschap, helpen haar, luisteren naar haar verhaaltjes en wachten op haar. En als Lapje alleen wil zijn, verstopt ze zich onder een grote deken zodat de stieren haar niet zien. Auteur en illustrator Gaudesaboos laat hiermee zien een uitstekend beeld te hebben van de gedachtewereld van kinderen.

Roodlapje is geen boek om een keer te lezen, de illustraties te bekijken en vervolgens in de kast te zetten, want daarvoor is het veel te intrigerend. In eerste instantie zijn het de illustraties die in het oog springen. De foto's, tekeningen en animaties lijken bij elkaar te zijn geraapt, maar als de lezer er goed naar kijkt blijken ze wel degelijk een belangrijke bijdrage te leveren aan de weergave van de gevoelens van Lapje. Zoals het beeld van een computerspel: de elkaar achternazittende wezens symboliseren de paniek van Lapje als klasgenoten haar achtervolgen. Of de via de achteruitkijkspiegel van een stilstaande auto genomen foto van een nadenkend meisje. De bestuurder heeft het meisje alleen gelaten, voor hoe lang is niet duidelijk.
Ook de tekst vraagt aandacht. De flarden en gedichten vormen wel het verhaal, maar de lezer moet 'bij de les' blijven om het te kunnen volgen. Dat maakt Roodlapje tot een prentenboek voor lezers die ervan houden zich te laten verrassen door niet alledaagse leeskost. En voor liefhebbers van grafische vormgeving is het boek om te smullen.

Pieter Gaudesaboos - Roodlapje, Lannoo, 2003

P.M.

« Terug