Jaak Dreesen - Slaap als een roos

"Een boek over ziek zijn en niet meer beter worden" 
slaapalseenroos.gif

Jaak Dreesen - Slaap als een roos

Vanaf 8 jaar.

Meer dan vijfentwintig jaar geleden las mijn (p.m.) juf op de, toen nog genaamd, lagere school voor uit De gebroeders Leeuwenhart van Astrid Lindgren. Het exacte verhaal herinner ik me niet meer, maar het maakte wel diepe indruk op me, want ik zie Jonatan en Kruimel nog voor me. Dat dit boek nog steeds actueel is, blijkt wel uit het feit dat Jaak Dreesen er voor zijn Slaap als een roos uit citeert. Ook citeert hij uit een andere klassieker van Astrid Lindgren, namelijk Ronja de roversdochter. Alle citaten zijn van toepassing op Rozeke, de hoofdpersoon in Slaap als een roos: de situatie waarin de Leeuwenhart-broers zich bevinden en de dapperheid van Ronja. Als Rozeke maar vlug genoeg leest en bij Ronja is, is ze minder bang.
Want Rozeke heeft alle reden om bang te zijn. Ze is snel moe, hoest veel en heeft hoofdpijn die alsmaar erger wordt. Rozeke is ziek, erg ziek. En hoewel het niet zo wordt beschreven is voor de lezer al snel duidelijk dat ze niet meer beter wordt. Daarom wil ze nog van alles. Met een vliegtuig mee, naar de zee en naar het circus. Wat ze maar wil, het mag. Rozekes vader en moeder zien hoe ze geniet en haar moeder maakt veel foto's in haar hoofd. Voor later.

Het beschrijvende verhaal wordt geregeld onderbroken door de briefwisseling tussen Rozeke en haar lievelingsneef Boris. In de brieven schrijft Rozeke over de dingen die ze heeft gedaan, de boeken die ze leest, dat het net lijkt of ze voor haar zijn geschreven en hoe het met haar hond Zorro gaat. De hond is het geheim van Boris en Rozeke, want hij is niet echt. Toch heeft Rozeke veel steun van haar 'alsof'-hond en ze spreken af dat Boris goed voor hem zal zorgen als zijn nichtje er niet meer is. Soms krijg je als lezer de indruk dat Rozeke zich ten opzichte van haar ouders groot houdt en haar echte gevoelens deelt met Boris. Maar uiteindelijk laat ze toch ook haar ouders toe in haar angst, verdriet en boosheid. Emoties die de ouders zelf ook hebben. En die, samen met de machteloosheid, voelbaar zijn voor de lezer. Niet omdat Jaak Dreesen dit letterlijk zo beschrijft, maar juist omdat hij dat met zijn sobere schrijfstijl niet doet en zelfs af en toe humor verwerkt in de taal.

Hoewel Slaap als een roos zo'n aangrijpend boek is dat het op zijn minst een prop in de keel veroorzaakt en je je als lezer afvraagt waarom je het eigenlijk leest, is het toch een aanrader. Juist om te ervaren hoe op een ingetogen manier heftige emoties kunnen worden beschreven. En om te zien hoe de sobere lijntekeningen van Anne Westerduin door hun eenvoud erg krachtig zijn en de (verdrietige maar ook grappige) sfeer van het verhaal versterken.

Jaak Dreesen - Slaap als een roos met tekeningen van Anne Westerduin, Averbode, 2002

P.M.

 

« Terug