Cornelia Funke - De dievenbende van Scipio

"Een verhaal over weglopen, diefstal, kind willen zijn en volwassen worden." 
dievenbendescipio.gif

Cornelia Funke - De dievenbende van Scipio

Vanaf 10 jaar.

De moeder van de twaalfjarige Prosper en de vijfjarige Bo vertelt altijd verhalen over Venetië. De jongens geloven alles over de leeuwen met vleugels, een kerk van goud en watermannen die 's nachts omhoogklimmen langs de trappen bij de grachten. Als hun moeder onverwacht overlijdt en de broers van elkaar worden gescheiden lopen ze weg. En vanwege hun fascinatie voor Venetië weten een oom en een tante zeker dat ze, vanuit Hamburg, naar de waterrijke stad zijn getrokken. Daar begint De dievenbende van Scipio van Cornelia Funke, als privé-detective Victor Getz de opdracht krijgt Prosper en Bo te zoeken. Dit zal niet makkelijk zijn met 'zoveel stegen, zoveel schuilplaatsen, nauwe straatjes met namen die niemand kon onthouden'. Beschrijvingen als deze leveren niet alleen een bijdrage aan het verhaal. Funke geeft de lezer hiermee, naast de achterin het boek opgenomen plattegrond en de prachtige (eveneens door haar gemaakte) pentekeningen, ook een waarheidsgetrouw beeld van Venetië.

In één van de stegen staat een oude bioscoop. Het lijkt een verlaten plek, maar achter het roestige rolluik bevindt zich een schuilplaats: die van Prosper, Bo, drie vrienden en hun leider Scipio die de Dievenkoning wordt genoemd. Tussen de zes kinderen zijn de taken strak verdeeld. Scipio steelt, Riccio en Mosca gaan op verkenning uit en 'zetten de gestolen buit bij Barbarossa om in contant geld', het meisje Wesp houdt de kas bij en Prosper en Bo mogen af en toe mee om boodschappen te doen. Als de rollen een keer anders worden verdeeld en Prosper met Riccio op pad gaat om de buit te verzilveren, onderhandelt Prosper zo goed dat de heler zowaar een keer goed betaalt. Maar er gebeuren tijdens deze tocht nog twee dingen. Barbarossa vraagt of de Dievenkoning in opdracht een object wil stelen én de jongens lopen Victor Getz tegen het lijf. Ze weten de detective van zich af te schudden, maar vooral Prosper is nogal ondersteboven van de ontmoeting. Vanaf dat moment gaan twee spannende verhaallijnen door elkaar lopen: de jacht van Victor Getz op de twee broers en de diefstal van een houten vleugel op verzoek van een geheimzinnige oude man. Bovendien is hier doorheen de tegenstelling kind-volwassene verweven. Dit klinkt allemaal ingewikkeld, maar dat is het absoluut niet. Gedoseerd en op subtiele wijze geeft Funke verhaalelementen prijs. Af en toe wijdt ze ook een hoofdstuk aan het gemoed en de overpeinzingen van een personage. Deze beschrijvingen dragen bij aan de algehele sfeer, maar geven ook stukjes van het verhaal en de voorafgaande geschiedenis. En de lezer krijgt de mogelijkheid om zich met verschillende personages te identificeren.
Ruim driehonderd bladzijden lang weet Funke de lezer te boeien, want De dievenbende van Scipio is niet zomaar een spannend verhaal. Het is geraffineerde vertelkunst.

Cornelia Funke - De dievenbende van Scipio, Querido, 2003

P.M.

 

« Terug