Hermine Landsvreugd - Koen van achter de sterren

"Het is een prettig idee om achter de sterren een vriend te hebben." 
koenachterstrren.jpg

Hermine Landsvreugd - Koen van achter de sterren

 Vanaf 6 jaar.

Soms krijg je een boek in handen waardoor je als lezer vanaf de eerste zin wordt geraakt door de prachtige taal en door een zienswijze op de wereld waarbij dingen heel logisch, maar dat eigenlijk ook weer niet zijn. Koen van achter de sterren van Hermine Landvreugd en Harmen van Straaten is zo'n boek waarin de taal de lezer verrast, laat (glim-)lachen en laat nadenken.

In Koen van achter de sterren wordt het verhaal vertelt van Daantje, een meisje met rood haar, sproeten, een punkbroer, een geheime boomhut en een pop die Lola heet. Deze Lola pop heeft maar één oog. Oma had beloofd het andere te reparen, maar ging toen dood. Daantje mist haar oma, want zij vond het meisje tenminste lief. Papa, mama en de punkbroer vinden dat niet, denkt Daantje. Ze is ervan overtuigd dat haar ouders haar hebben gevonden toen ze in een schoenendoos op de stoep naast een hondendrol lag en haar hebben meegenomen om te kunnen vetmesten. Als ze lekker dik was zouden ze haar verkopen aan een heks. Daantje weet dat allemaal heel zeker. Ze is daarom blij als ze Koen ontmoet. Op een avond als Daantje in haar boomhut zit roept Koen haar vanaf het dak. Ze klimt naar hem toe en wordt meteen verlegen, want Koen vindt haar sproeten mooi. En dat heeft nog nooit iemand tegen haar gezegd. 
Koen woont achter de sterren en dan linksaf en hij blijkt ook nog Daantjes oma te kennen! Daantje wil dan ook wel mee in de zelfgebouwde vliegtuigraket van Koen. Erg ver komen ze niet, want Lola-pop (of is het Daantje?) heeft heimwee en wil terug naar huis. Als ze zijn geland krijgt ze een klein fluitje van Koen waarmee ze hem altijd kan roepen. Even lijkt het of ze Lola kwijt is, maar ze vindt haar pop, die ook weer twee ogen heeft, toch weer terug. 
Als ze weer thuis is krijgt ze natte zoenen van haar vader en knuffels van haar moeder en Daantje bedenkt dat haar ouders toch niet altijd stom zijn. En als ze weer raar doen dan blaast Daantje gewoon op haar fluitje.

Behalve het verhaal en het taalgebruik van Hermine Landvreugd dragen ook de illustraties van Harmen van Straaten bij aan de schoonheid van dit boek. Het is een vrolijke, kleurrijke en grappige mix van collages, tekeningen en schilderingen waarin heel duidelijk de stijl van Harmen van Straaten is te herkennen. Samen met het verhaal vormen ze een mooie eenheid.


Hermine Landvreugd (tekst) & Harmen van Straaten (illustraties) - Koen van achter de sterren, Ploegsma, 2002

(P.M.)

« Terug